Koh Pangan, Thailand
Dag lieve kijkbuis kinderen,
Strak blauwe lucht, 35 graden, een prachtig strand en een fantastisch uitzicht over Koh Pagnan. Hoe is het in Nederland? ;) Nog 10 dagen en dan kom ik de gelederen in Nederland weer versterken. De vergunning voor de elfsteden tocht is al aangevraagd, brrr.
Inmiddels ben ik aangespoeld Koh Pangan aan de zuid-west kust van Thailand. Wat is het fantastisch mooi hier. Ik voel me voor even in Paradijs. Sinds mijn laatste update vanuit Noord Thailand, was ik onafgebroken aan de mooiste stranden van Thailand te vinden.
Vanuit Chiang Mai ben ik voor een prikje gevlogen naar Phuket in het zuiden. Zodra ik het vliegtuig verliet kon ik gelijk de geur van de zee ruiken, heerlijk. De komende 3 weken zou ik dan ook van strand naar strand huppelen.
Phuket is meer een vakantie eiland ipv een backpackers plaats. Vooral gepensioneerde Duiters met een forse bierbuik kunnen de weg in Phuket goed vinden. Dat belet mij er natuurlijk niet van om lekker te genieten van het heerlijke weer en de prachtige stranden. In Phuket is 24/7 wat te beleven, daarom besloot ik binnen een dag te verkassen van Patong Beach naar het rustige Kata en Katong beach.
Vanuit Phuket heb ik de overstap gemaakt naar Koh Phi Phi. Koh Phi Phi staat bekend om haar hagel witte stranden, prachtige omgeving en uitzichten. Phi Phi is ten opzichte van Phuket een klein eilandje waar alles op loopafstand te vinden is. In Phi Phi kwam ik al vrij snel terecht bij The Rock backpackers. Wat een fantastisch hostel, met stip op nummer 1 in mijn brede collectie. The Rock bestaat uit 2 dorm rooms (slaapzalen) voor 16 personen. Beide kamers hebben een naam. Dorm A (Alcohol dorm) en Dorm B (Boring dorm), dus alle coole mensen slapen in dorm a, en zo geschiedde Dorm A. Ik kwam in een grote familie nationaliteiten en allerlei andere rare figuren, maar stuk voor stuk vriendelijke en toffe backpackers. In de dorm gelden eigenlijk 2 belangrijke regels. Je blijft van elkaars spul af en de langste dorm bewoner wordt benaamd bij Sherrif.
Het hostel is op een soort van heuvel en het hostel wordt gesierd door een 45 treden lange betonnen trap. Dit fenomeen is voor veel mensen te veel van het goede op de terug weg van een strand feestje. Daarom wordt van de minst lange bewoner van dorm A verlangt dat hij/zij de trapstrander naar boven helpt.
Phi Phi is een heerlijk rustig gevend eiland wat pas na 18.00 uur op gang komt. Verder is er keuze uit 12 verschillende stranden, waaronder Maya en Relax beach (bekend bij film fanaten). Maya beach komt toch echt dicht in de buurt van de foto's op internet. Maar de charme is er al gauw af als er een touristen boot met 250 japanners de baai indraait.
Mijn creatieve kunst skills zijn ook bijgewerkt op dit eiland. Het resultaat van een Canon dure camera een zaklamp zijn te bewonderen op de fotopagina.
Vanuit Phi Phi werd de oversteek gemaakt richting Krabi, voor de meeste backpackers een overnachtingsplaats richting de zuid-west kust van Thailand. In Krabi valt vrij weinig / tot niets beleven, afgezien van een uitstekend lokale voedsel markt, waarbij elk kraampje grondig geinspecteert werd op lokale lekkernijen.
De volgende ochtend werd Krabi verlaten voor 1 van de hoogtepunten deze trip. Na een motorbike, minibus, boot, boot, boot, boot kwam ik aan op Railey beach. Het lijkt wel een anzichtkaart zo mooi. Railey beach zit vast aan het land gedeelte van Krabi maar is alleen per longtail boot bereikbaar. Het is een soort schiereiland omringt door indrukwekkende rotsen. Mocht je ooit in de knoop met jezelf zitten en de dokter stuurt je ergens heen om uit te rusten, railey beach is echt een aanrader. Ook op Railey is het nog steeds laagseizoen dus het hele eiland rust op hooguit 200 toeristen. Zo nam al het lokale horeca personeel deel aan het jaarlijkse volleybal toernooi, al snel werd Michel ingeschakeld als Joker bij een van de bars. Maar omdat Thaise mensen over het algemeen wel aardig (wat heet aardig) kunnen volleyballen, is zelf de lengte van een doorgewinterde Hollandse knul geen garantie op succes. Na 2 dagen volleyballen eindigde mijn bar als laatste en daar hoorde nauurlijk een poedel prijs bij. Een avondje gratis cocktails drinken, zo wil ik wel vaker verliezen.
Na een paar dagen werd Railey beach ingeruild voor Ao Nang. Er valt niets noemenswaardig te vermelden over Ao Nang behalve de prachtige stranden en knalblauwe zee (Het gaat als snel vervelen,alsof het niet meer bijzonder is;) )
Met veel plzier kijk ik terug op Koh Tao. Na een boot trip van 12 uur kwam uitgedroogd en verbrand aan op Koh Tao. Koh Tao is in de zuid-west kust van Thailand. Eigenlijk staat Koh Tao bij de meeste mensen bekend om 1 ding, en dat is duiken. Al snel belandde ik bij Ban's Dive Resort om mijn felbegeerde Padi license te halen. Ik had bij lange na niet verwacht dat duiken zo ontspannend zou zijn. De onderwater wereld is zo prachtig en boeiend. Na een boeiende en leerzame cursus van 4 dagen mag ik nu officieel open water duiker noemen. Dus walvissen spotten in het ijsselmeer behoort nu tot de mogelijkheden. Omdat ik na 4 duiken geen genoeg kon krijgen van deze weergaloze vrijetijdsbesteding heb ik gelijk mijn cursus Open Water Adventure Diving er maar achter aan gedaan. Deze bestaat uit een duik van 30m diep, een compasduik en een nachtduik. Het onderwater leven in de nacht is bijna onwerkelijk om te beschrijven. Al die verschillende kleuren, vissen waarvan zelfs de film Nimo van onder de indruk zou zijn.
Met pijn in het hart heb ik vanochtend dan ook afscheid genomen van Koh Tao. Koh Tao had alles wat ik me van een paradijs had voorgesteld, voor zover je van een paradijs kan spreken. Vooral de zonsondergang van gister avond mag bestempeld worden als magisch. Als ik dan zodadelijk weer terug keer naar het beloofde land dan zal ik nog vaak met een glimlach terug denken aan die avond.
De status van dit moment. Koh Pangan, 35 graden, strak blauwe hemel, slechts keuze uit 10 hagelwitte stranden. Opmakend voor de Full Moon party in 3 dagen samen met 20.000 andere intressante objecten.
10 dagen en terugtellend, het wordt bijna een gevoel van 'vakantie'.
Veel leesplezier,
U wordt gegroet,
Mies
Chiang Mai, Thailand
Lieve kijkbuis kinderen,
Inmiddels ben ik alweer enkele dagen in Chiang Mai, Noord Thailand. Sinds mijn laatste update zon 2 weken geleden vanuit VangVieng, Laos heb ik weer een twee handen vol meldingswaardige ondernemingen beleefd.
Zo was mijn afsluiter in de laatste update van mijn weblog, maar voor nu Tubing. Nou en wat heet Tubing, wat een fantastische ervaring! In die tijd reisde ik nog met het Franse koppel Jeff / Aurelee. Ook zij zijn niet vies van een bucketje hier en een shotje daar. Kwam dat even mooi uit, want ook Michel deinst niet terug voor een gezellig feestje.
Smiddags tegen het middenuur raast door het hele dorp VangVieng een soort kerkklok. Bedoeld om aan te duiden dat de barretjes aan de rivier open zijn, tegenovergestelde is om mensen met een enorme kater van de vorige dag uit bed te slingeren voor een nieuwe ronde tubing.
Het hele idee achter het tuben, is om op een afgesleten derde rangs autoband de rivier af te dobberen met hier en daar een stop (maar 12x) bij een barretje, welke je zoals we dat in Leeuwarden noemen vakkundig de vernieling in helpen. Het verwondert me trouwens dat het woord tuben nog niet in de dikke van dale terug te vinden is.
Iets na 12en was het tijd om zon velbegeerde autoband te bemachtigen, op het dak van een TukTuk te knopen en 6km de bergen in te rijden. Na zon rit van 20 minuten en na belandt te zijn op een dirtroad waarbij het einde bij lange na niet in zicht is, kregen we wel een beetje het gevoel waar gaat dit naartoe? Uiteindelijk werden we gedropt met zon 20 andere jongelui bij een stukje rivier, en ik zie ons allemaal denken waar zijn we?! Dan begint de TukTuk chaffeur wat te wijzen en te moppelen in het Lao.
Ik maakte er maar uit op de rivier op met je tube, zo gezegd zo gedaan. Zodra we met zun 20en de hoek om dreven, viel onze mond open van verbazing. Pompende house muziek, honderen backpackers en aan beide kanten van de rivier barretjes en slingertouwen. Alsof ik zo de introductieweek van de Hogeschool op dreef.
Tuben voelt als een grote familie, minstens 30 nationaliteiten, veel gezelligheid & up to date house muziek. Ik voel me gelijk op mijn plek.
Na zon 6 uur drijven, drinken, lachen, gek doen en veel plezier hebben komt Michel eindelijk aandrijven bij de laatste bar. Inmiddels is het al bijna donker en de sfeer zit er nog goed in. Met nog zon 25 overgebleven drenkelingen wordt de tocht richting VangVieng ingezet. Een tocht van ongeveer 30minuten drijven op je autoband. En een uur zwemmen, ja zwemmen omdat je altijd van die grapjassen ertussen hebt zitten die zonder tube komen, en met tube weggaan.
Uiteindelijk met 2 Duitsers, een Engelsman en 2 Fransosen, drie tubes gedeeld. Opeens horen we achterons geschreeuw ' keep right' . Huh waarom rechts, nou omdat links een boomstam uit het water steekt. Te laat, Michel zat voor de rest van de week onder de blauwe plekken.
Na ViengVang de oversteek gemaakt naar Luang Prabang, in LP heb je een aantal aardig leuke bezienswaardigheden. Oa. een aantal watervallen, tempels, markten. Ik heb een stop gemaakt naar een kleine waterval met verschillende hoogtestations, maar het lekkerste van allemaal je kunt er heerlijk zwemmen in het koude water.
Ook had ik in LP een weerzien gepland met mijn Argentijnse vriend Fran. Samen hebben we uitgebreid bijgekletst over onze trips en uren over de lokale markt geslenterd. Samen met Fran heb ik vroeg in de ochtend (05.30) de aalmoezentocht van lokale monks aanschouwd. Nou vindt ik het hele monk bestaan wel intressant, daarom is het fantastisch om 250 monken achter elkaar aan zien tuffen, alsof de avondvierdaagse ook is uitgevonden in Laos.
Na Luang Prabang was het tijd om alweer door te trekken richting Thailand. Een fantastisch mooie 2 daagse bootreis als gevolg. Om de derde dag aan te belanden in Chiang Mai. Op de boot had ik alweer kennis gemaakt met gezellig koppel Engelsen. Ze waren van plan om een aantal dagen te gaan trekken in Noord Thailand. Omdat ik op mijn trip inmiddels genoeg gehiked, watervallen, natuur gezien heb, besloot ik mijn eigen weg te kiezen.
De afgelopen vier dagen heb ik geheel alleen doorgebracht, iets wat me nog niet zo vaak gebeurd was, maar zonder twijfel dubbel en dwars waard. Vanuit CM had ik Flight of a Gibbon geboekt. Gibbon is een aapje wat hoog in de bomen leeft in de Jungle rondom CM. Dat is precies was Michel ging doen. Ik heb als een aapje zo hoog 2 dagen in de bomen geleefd. En van boom naar boom gezweefd.
De nacht heb ik doorgebracht in een boomhut met enkel een afgerachte matras. Douchen wordt gedaan met opgevangen regenwater en een schoteltje.
De volgende dag verder zweven door de bomen als een aap. Al met al een unieke ervaring.
Maar de afgelopen twee dagen waren onbeschrijfbaar. Met stip in de top drie van mijn trip. Ik heb mij de afgelopen tweedagen omgetoverd van Nederlands burger tot Olifanten Mahout in Thailand. In het kort zoiets als ik heb mijn Mahout diploma gehaald en kan nu zonder hulp een Olifant berijden. Omdat Michel nog wel eens geluk heeft op zijn eneverende trip was ik als enige die deze onvergetelijke cursus deed. Middenin de Jungle van Thailand stonden Moeder en Zoon Olifant alleen op mij te wachten.
Tijdens deze 2 daagse training leer je oa. hoe je op een olifant klimt, hoe je vooruit en achteruit loopt en hoe je rondjes draait en dat alles op een beest van meer dan 3 ton.
Als slagroom op de taart mocht ik vanmiddag mijn Olifant gaan wassen in de rivier. Hoe bizar dat je zon groot beest, die je met een slag van zijn slurf minstens 25 meter doet zweven door de lucht, kunt berijden als een mak lammetje. Het baden met een olifant is onvergetelijk. Het is alsof je een blije baby in bad stopt. Je ziet ze duidelijk genieten van de welverdiende was/afkoel beurt.
Overgens voordat we naar de Olifanten gingen werd nog even stop gemaakt op de lokale markt om fruit te kopen voor de Olifanten. Wat heet fruit, een pickup truck vol met bananen (400 kilo) ging mee de Jungle in voor slechts 2 olifanten.
Kijkbuiskinderen u hoort het al wel, ik verveel me geen moment.
Nog 3en halve week en dan is het gedaan met de pret. Dan mogen jullie allen mij weer in de armen sluiten en mij vertroetelen. Maar niet voordat ik morgen naar het zuiden van thailand vlieg. Ik heb een ticket op de kop kunnen tikken voor 35 dollar richting Phuket. Vanuit daar zal ik wat gaan eiland hoppen om een stop van 5 dagen te maken op Kho Tao om daar mijn Paddy license te halen. Of te wel na mijn Olifanten diploma ga ik nu voor mijn onderwater diploma.
Dan hop ik over naar Kho Pagnan waar een prachtige beachvilla op mij wacht. Daarna haast ik mij door naar Bangkok. Om nog een prachtig pak aan te laten meten, daarna is het helaas tijd om afscheid te nemen van het prachtige Azie.
Veel leesplezier.
Tot heel snel,
Mies
VangVieng, Laos
Lieve allemaal,
Daar waren we weer. Inmiddels bevindt ik me alweer in Laos, Noord Laos om precies te zijn. Sinds ik vertrokken ben uit Siem Reap vliegt de tijd weer. Het is inmiddels alweer eind September en de afgelopen weken heb ik weer hele mooie dingen van deze aardbol van dichtbij mogen bekijken.
Om deze weblog zo up to date mogelijk te houden maken we even een sprong terug in de tijd. Mijn laatste week in Siem Reap en Chhuk Village. Ik heb met een dikke traan afscheid genomen van alle kids. Voordat ik begon met vrijwilligerswerk, had ik me niet bedacht dat ik zoveel waarde zou gaan hechten aan alle kinderen.
Ik voel me dan ook een bevoorrecht mens dat ik in deze 3,5 maand heb mogen leven, werken en plezier maken met al deze kinderen. De kinderen hebben een speciaal plaatsje gekregen in mijn hart.
In mijn laatste weekend in Baca Villa heb ik met Teacher Von de Angkor Wat tempels bezocht. Zoals jullie inmiddels weten is Michel niet echt een cultuurbarbaar, maar deze tempels zijn wel indrukwekkend. Na een uur of 8 slenteren heb je het ook wel gezien dus tijd om terug te keren naar het hostel. Maar niet voordat er natuurlijk nog even gespeeld moest worden met de lokale aapjes. Middenin het tempelcomplex leven een aantal wilde aapjes, deze aapjes klimmen en klouteren bovenop je alsof je weer voor even in de Apenheul bent.
Over tot de orde van de dag. Backpacken!
Na zon 3n halve maand geen backpackers of enigsinds wat daar op lijkt gezien te hebben, dacht ik dat het lastig zou zijn om de draad weer op te pakken. Vanuit Siem Reap had ik een bus ticket geboekt richting Kratie (Noord Cambodja). Ik zat nog geen 5 minuten in het krappe busje en het backpacker flow was alweer aanwezig. In het busje zaten weer een dozijn aan nationaliteiten en ik belandde in Kratie met 2 Fransen en 2 Engelsen.
Kratie is klein, rustig dorpje in Noord Cambodja. Voor veel reizigers is dit de verbinding tussen Laos en Cambodja, zo ook voor mij. In Kratie zelf valt vrij weinig te beleven, dus we hebben met zun 5'en 4 motorbikes op de kop getikt om de omgeving te verkennen. Uiteindelijk belandde we bij een kleine pier met allemaal kleine vissersbootjes. Met deze bootjes kun je het water op om Dolfijnen te spotten, jawel Dolfijnen!
In de Mekong Rivier ter hoogte van Kratie leven nog zon 60tal wilde dolfijnen. Het is niet de dolfijn zoals wij hem kennen, maar deze heeft een platte neus. Eenmaal op het water waren ze al snel gevonden. Het is een prachtig gezicht zodra ze boven komen met zun 5 of 6en tegelijk. Foto's maken was wat lastig omdat de Dolfijnen niet zoiets kennen als poseren voor de camera:(
De volgende dag was het tijd om Cambodja na meer dan 4 maanden te verlaten. Laos als volgende bestemming. Omdat ik mijn visa al had geregeld in Siem Reap was de grensovergang Appeltje Eitje. Zou je denken tenminste, meneer de controleur verzocht mij vriendelijk doch wel dringend nog even 20 dollar neer te tikken voor de benodigde stempeltjes. Maar daar gaan wij niet aan mee werken, dus als een Hollandse boer stug volhoudend nadat zelfs de buschaffeur chagerijnig was geworden omdat deze enige hollandse knul weer problemen veroorzaakte, kreeg ik alsnog de stempeltjes voor 2 dollar.
Op naar DonDet. DonDet is een klein eilandje in het Zuiden van Laos, wat behoort tot de eilandengroep 4000 islands. De 2 Engelsen waren achter gebleven in Cambodja en ik was overgebleven met het Franse koppel Jeff en Aurrelee.
DonDet is heerlijk rustig, de mensen zijn vriendelijk. Al met al een prima locatie om een paar dagen door te brengen. Zo had ik op DonDet is eigen bungalow met uitzicht op de bergen en het prachtige water landschap. Zo hebben we DonDet een fietstocht gemaakt naar een ander eiland met prachtige waterval, gewerkt met lokale kids in het rijstveld en heerlijk lokaal lekkernijen gegeten in een van de vele kleine restaurantjes.
Na DonDet zijn we doorgereisd naar Pakse. In Pakse is vrij weinig te beleven maar het Bolaven Plateau is zeer intressant. Samen met Jeff, Aurelee, Michael (Engelsman) hebben we een tweedaagse motorbike trip gemaakt naar het Bolaven Plateau. De eerste dag hebben we oa. korte stops gemaakt bij enkele watervallen en een dorpje waar een orginele laos stam woont. We eindigden de dag bij een fantastische mooie waterval genaamd Tad Lo. Bij Tad Lo sliepen we in houten bamboo hutjes direct aan de voet van de waterval. Een betere en mooie slaapplaats is niet wensbaar.
Toen we de waterval van dichtbij gingen bekijken stuiten we op een niet onaangename verrassing. Inmiddels waren we door de BoesBoes geklauterd naar een rustiger stuk van de rivier, waar we heerlijk een duik konden nemen in het koude water. We lagen nog geen 5 minuten in het water of er kwamen een 5tal lokale kids polshoogte nemen van de gang van zaken. Schuchter als ze waren verdwenen ze weer in de jungle. Om nog geen 2 minuten later terug te keren met alle vriendjes en vriendinnetjes. Een prachtig gezicht zoals alle kinderen uit het bos marcheren op de situatie te verkennen. Maar daar bleef het niet bij, toen het eerste kindje zich niet bedacht en in het water sprong was het meteen chaos. 40 kinderen storten zich in het water voor een namiddagse zwempartij. Omdat de zwempartij een hels kabaal maakte stond binnen de kortste keren het halve dorp op de rivieroever.
Toen we weer allemaal opgedroogd waren vroegen alle kids om pennen, eten enz. Maar omdat we niks bij ons hadden, waren de kinderen nogal teleurgesteld. Toen vond ik ergens onderin mijn rugzak nog een zakje met vitaminepoeder. Dit deel je op de ouderwetse manier, vinger natmaken en in het zakje dippen.
De volgende dag Tad Lo in de ochtend kwamen we bij toeval eigenlijk terecht bij een resort (we wouden eigenlijk de waterval wat beter bekijken) In de tuin van het resort stonden 3 inmens grote olifanten. Ik had nog nooit een echte olifant van dichtbij gezien, wat zijn die beesten Groot!!!
In het resort kwamen we aan de praat met een Fransman deze vertelde ons dat we wel een ritje op deze olifanten konden maken. De olifanten zijn gered van stroopers en leven nu in het resort. Olifantje rijden is wel even wat anders als paard rijden.Vergeleken met paarden zijn olifanten zo traag als dikke stront.Ons gids nam ons met de olfianten mee door de bergen waar we de watervallen nog beter konden bekijken.
Inmiddels kennen jullie Michel al wel een beetje, dus wie niet waagt wie niet wint. Een simpele vraag was voldoende om zelf dat inmense beest te besturen. Je zit als het ware achter zijn oren, en een klein schopje achter zijn oor is voldoende om hem te sturen naar links en rechts. Stoppen en Gaan is simpelweg niks meer en niks minder dan 2 woorden in Lao taal. Het is net een grote afstandbediening. Heel gaaf om zon groot beest te zitten, maar hoe cool om er een te berijden.
Vanuit Pakse hebben we de nachtbus gepakt richting Vientiane. De hoofdstad van Laos. Vientiane is in Noord Laos. Persoonlijk vindt ik Vientiane een lelijk, stinkende oude stad. We zijn hier dan ook maar 1 nachtje gebleven. Tijdens ons bezoek in Vientiane hebben we nog wel genoten van een echte Massage Lao. Een ouderwetse Lao massage afgeblust met een lokale saunabeurt. Daar fleurt een mens wel vanop.
Vanochtend zijn we doorgereisd richting VangVieng. Het lijkt wel een studentenstad hier. Overal waar je kijkt zie je backpackers. VangVieng staat bekend om 1 ding en dat ik het Tuben. Dat wil zeggen op een versleten autoband de rivier op om aan te meren bij verschillende barretjes. Het schijnt een fenomeen te zijn wat ik morgen zelf ga ondervinden!
Na VangVieng maak ik een laatste stop in Luang Prabang en dan zit Laos er alweer op. Vervolgens steek ik over naar Noord Thailand om nog wat meer met olifantjes te spelen. Dan daal ik af naar de eilanden in het Zuiden om mijn duikbrufet te halen op Kho Tao.
Dan eindig ik op de Full Moon Party op Kho Pagnan en dan kunnen jullie mij weer in jullie armen sluiten.
Maar voor nu Tubing!
Sabadee LaLa
Mies
Birthday in Chhuk Village, Cambodia
Lieve Allemaal,
Allereerst bedankt voor de ontzettend vele reacties omtrent mijn verjaardag.Dat zal vast betekenen dat jullie mij nog niet vergeten zijn.
Vorig weekend was het dan zover, mijn verjaardag. Lang naar uitgekeken maar zonder twijfel de meest speciale dag van mijn reis. Een verjaardag in Cambodja is niet zon hele happening als bij ons in Nederland. Voor elke Cambodjaan is het een doodnormale dag waarop netzo als alle 364 dagen van het jaar, hard gewerkt wordt.
Alle mensen in Baca Villa en Chhuk waren daarom ook blijf verrast toen Michel op Nederlandse wijze zijn verjaardag vierde. Dat betekent taart, koffie, ballonnen en muziek.
Zaterdagavond28 augustus ben ik met een aantal werknemers van Baca Villa richting het centrum van Siem Reap gegaan om daar mijn verjaardag alvast te beklinken met een biertje.
Zondag was het tijd voor taart en koffie. In Nederland hop je even snel naar de bakker of de Hema voor een lekker stuk appelgebak. Maar in Cambodja is het een aardig karwei om een stukje taart te scoren. Na een halve stadsrit kwam Michel terug met een taartje met de afmetingen van pak Melk. Gelukkig bracht een bus slagroom uitkomst, zo leek het kleine stukje taart een stuk groter. Cambodjanen kunnen naast vlug taart eten ook goed gooien met taart. Al snel was Baca Villa omgetoverd in een slagroom paradijs om je vingers bij af te likken.
Zoals bij elke verjaardag krijgt de jarige jop ook cadeaus. Maar daar zijn ze in Cambodja niet van op de hoogte. Na lang personeelsberaad kwam een Pheap met een prachtig cadeau op de proppen. Ik kreeg een ritje naar Angkor Wat om daar om bovenop de berg de zonsondergang te bekijken. Een heel lief gebaar!
Maandagochtend was het tijd om terug te keren naar Chhuk Village. De leraren hadden in het weekend alle kinderen op de hoogte gebracht van de ontwikkelingen omtrent mijn verjaardag. Toen ik Chhuk binnen kwam rijden was niet alleen de school prachtig versierd, ook de rest van het dorp had decoraties uit de kast gehaald.
Nadat alle dagelijkse formaliteiten erop zaten, zoals voedsel brengen en buurten bij de families was het toch echt nodig tijd voor de disco. Normaal gesproken vindt de disco plaats tegenover school en in de avonduren. Vandaag werd er een uitzondering gemaakt, de disco werd vakkundig opgebouwd op het schoolterrein.
Om en nabij half 3 liep ik naar school omdat ik het gedreun van de speakers al kon horen. Op het schoolplein stonden alle kinderen al op mij te wachten. De hele middag werd er gedanst, gezongen en gespeeld.
Ik had ook een kleine verrassing voor alle kinderen. Ik had in Siep Reap een paar grote zakken met lolly's op de kop getikt. Ook een grote can met Limonade werd uit een lokale shop gevist.
Bij het uitdelen van de lolly's en limonade zag ik al de stralende ogen en grote glimlachen op de gezichten van alle kids. Dit is waarschijnlijk het mooiste verjaardags cadeau wat ik ooit gekregen heb.
Om 17.00 begon het weer ascioaal hard te regenen waardoor de disco wegens wateroverlast stop werd gezet. Voor de kinderen het teken om eens goed te genieten van het waterballet. Buikschuivers en nieuw trics werden tot in detail geperfectioneert.
Na het waterballet had ik alle leraren uitgenodigd om van een lekker feestmaal te genieten afgetopt met een koud biertje. Lieve Loam heeft de hele middag in de keuken gestaan samen met de familie van teacher Von om de lokale overheerlijke specialiteit te vergaren. BoBoa, inmiddels ben ik behoorlijk verslaafd geraakt aan dit pracht spul. BoBoa is een soort samensmelting van de Nederlandse kippensoep en een bord met rijst. Dat bij elkaar en je krijgt BoBoa.
De rest van de week was weer al vanouds, lesgeven, buurten, kikkers vangen, vissen en bovenal genieten!
Dit weekend heb ik mijn paspoort terug gekregen van de shop waar ik hem had afgegeven een aantal weken terug. De stempeltjes voor een extra maand Cambodja (welke alweer bijna voorbij is), Laos en Thailand staan keurig bij geschreven.
Morgen zullen Loam en Lea saampjes richting Siem Reap komen om een dagje rond te zeulen met grote Broer Michel. We zullen oa. gaan zwemmen, brownies bakken, ice cream eten maar het belangrijkste een droom gaat in vervulling van zowel Loam als Lea, de smaak van een verse, dikke, vette PIZZA!
Komende week zal ik dan toch echt beginnen aan mijn laatste week in Chhuk. Na bijna 3 maanden hou ik het voor gezien. Met opgeheven hoofd en met een dikke traan zal ik vrijdag afsluiten in Chhuk. Deze kids hebben toch wel diepe indruk op Michel gemaakt en sluit dan ook niet uit dat ik hier nog vaker ga terug komen.
Volgend weekend zal ik dan ook maar een bezoek gaan brengen aan de tempels van Angkor Wat. Daarna vervolg ik mijn reis richting het Noorden van Cambodja om daar nog een kleine stop te maken in Kratie, om daar dolfijnen te spotten in de Mekong River.
Mijn volgende update zal dus waarschijnlijk plaats vinden vanuit Laos.
Voor de geintresseerden, ik heb een terug ticket geboekt voor 1 November. Voor een habbekrats vlieg ik terug richting Dusseldorf. Andere vluchten tot aan eind December waren aanzienlijk duurder dus weinig keus had ik niet echt.
Dikke Kus Michel
Takeo, Cambodja
Soesedei,
Allen wederom bedankt voor jullie reacties, ze worden met heel veel plezier gelezen.
Even terug naar vorig weekend, vorige week zondag ben ik nog even terug geweest naar Chhuk voor de teachers meeting. Omdat het hele dorp is uitgelopen om rijst te planten, dus kwam er van de teachers meeting vrij weinig terecht. Ook heb ik Lahm en Lea mijn nieuwe kapsel getoond;)
Na zon dikke 3,5 maand was het toch maar weer eens tijd om naar de kapper te gaan. Naar de kapper gaan is hier een hele onderneming. We gaan hier niet netjes naar Kapper Gert (Wezep) of Kapper Jaap (Leeuwarden) maar hier stap je een lokaal huisje binnen, waar de kids tv kijken en moeders aan het koken is. De kapper is een lokale jongen die een kam, schaar en een spiegel heeft aangeschaft van zijn spaarcentjes. Ondertussen blaast uit de ghettoblaster de hipste europese muziek. Ondertussen kan hij niet verstaan hoe ik graag wil dat ik geknipt wordt. Al met al Hilarisch!
Aan het einde van de rit was ik 1,5 dollar kwijt voor knippen, scheren, wassen en de hele ratteplan. Niet slecht! Zo ga ik dus tegenwoordig door het leven als een echte cambodjaan. Wel een vermelding waard, elke Cambodjaanse man is zo ijdel, dat als ze verkeerd geknipt worden ze meteen de politie bellen. Alle cambodjaanse jongeren lopen hier over straat met de hipste kapsel. Elk haarpuntje wordt elke dag met precies dezelfde hoeveelheid gel tot in detail goed gezet.
In de zondagamiddag nodigde Jan mij uit om met al zijn geadopteerde kinderen een middagje te ontspannen. Nou ja ontspannen.. met 8 kinderen op pad is al een hele uitdaging. Een kind is doofstom en bijna blind, de ander is niet vooruit te branden, de ander stuiterd als een kip maar 1 ding hebben deze kids toch wel gemeen. Ze zijn stuk voor stuk er aardige en lieve kinderen.
Jan nam ons mee richting Angkor Wat. Een stukje achter Angkor Wat ligt een door de Fransen uitgegraven waterplas. Die nog stamt uit de tijd dat Cambodja een Franse Colonie was. Een stel rijke cambodjanen hebben er nu een soort recreatieplas van gemaakt dat moet lijken op Scheveningen.Op het strandje staan allemaal tentjes met daarin hangmatten. In plaats dat je een ligbed huurt, huur je hier een tentje met een hangmat. Een zwembroek dat heeft geen een cambodjaan. Elke zwemgeledenheid in Cambodja verhuurt zwembroeken van Spongebob of Aladi, bovendien kennen ze maar 1 maat zwembroek hier. Dus de kleine kinderen zwemmen in hun zwembroek en de iets te grote of dikke cambodjaan heeft dus gewoon dikke vette pech;)
Hoewel het water vies is, denderen alle acht kinderen tegelijk het water in. Na een uur of 3 rennen, sjouwen, stoeien en uitdraven valt de helft van de kinderen als een aangespoelde walvis op het strand neer. Tijd om te eten, dat gebeurt niet op het strand maar zoals elke local bij Angkor Wat. De familie waar Jan de alle kinderen van heeft geadopteerd hebben een kleine footstall bij Angkor Wat. Met de hele club hebben we op een matje bij het water van de tempel een heerlijk maiskolven, salade en heerlijke kokosnoten veroberd.
Maandagochtend zijn Jan, Phea en ik richting Takeo vertrokken. Takeo is een stad aan de andere kant van Cambodja. In Takeo heeft Jan sinds vorig jaar eenzelfde project opgestart als in Chhuk. In Takeo woont veel familie van de werknemers van Baca Villa. 3 maanden per jaar is Rita (de zus van Jan) actief in deze Commune. Voordat ik dadelijk Cambodja ga verlaten wou ik graag dit project ook nog even bezoeken.
De tocht naar Takeo is toch nog best een onderneming. Een autoritje van bijna 8 uur, gelukkig bieden een ipod en een lege achterbank een goede uitgangspositie.
Het dorp waar alles zich afspeeld is op het platteland rondom Takeo. Ik zie al gauw dat de omgeving er heel anders uitziet dan in Chhuk. Het is hier heel warm en ontzettend droog. Het is in Takeo lang niet zo groen als in Chhuk. De lokale mensen vertelden dat het sinds een aantal jaren niet zo droog is geweest. Je merkt dit ook goed aan de wegen, slootjes maar vooral aan de rijstvelden. De rijst wil niet groeien en je ziet overal scheuren in de bodem ontstaan van droogte. Mocht dit zo aanhouden de komende maanden dan kunnen de mensen het wel schudden met de rijst. Gezien rijst de enige inkomstenbron is voor veel families dreigen hier barre tijden aan te breken.
Het Cambodia Takeo Dutch House is het laatste huis in een kleine commune. Het dorp bestaat zoals in heel cambodja uit 1 weg. Alle zijwegen leiden weer naar een ander dorp. Het grote verschil met Chhuk is dat dit dorp beschikt over Stroom! Jawel stroom, nou het is geen stroom dat elke minuut 220 volt door laat. De ene keer is er geen stroom en de andere keer is het niet krachtig genoeg om je stekkertje erin te pluggen.
Het CTDH staat op een soort erfje, waar ook een andere familie woont en 2 bamboo klaslokalen staan. Vergeleken met Chhuk is dit toch wel luxe. Het huis ziet er vrij goed uit en de klaslokalen zijn in Novermber 2009 gebouwd. In het huis zijn een aantal kamers met daarin een paar afgerachte stretsers. Het mooiste stukje van het huis is de prachtige verranda welke uitzicht biedt op de de prachtige rijstvelden, zover je maar kan kijken. Op de verranda hangt natuurlijk Michels favoriete voorwerp van de afgelopen maanden, een hangmat.
Deze week in Takeo staat niet alleen in het teken van Engelse les maar ook van Toiletten. Sinds een paar weken is CDO gestart met dit leuke project. Samen met een donateur uit Nederland worden hier toiletten geschonken aan de armste families. Een toilet zal ik sommige mensen horen denken. Veel mensen in Cambodja vinden het de normaalste zaak van de wereld om zowel hun grote als kleine behoefte gewoon achter het huis te doen of in de rijstvelden. Dat levert natuurlijk een grote bende op en bovendien het stinkt enorm.
Zo bouwt CDO wekelijks 10 toiletten. Dat bouwen dat gebeurd op een hele speciale manier. Niet CDO bouwt de toiletten maar de lokale mensen bouwen hun eigen of elkaars toilet. CDO brengt wekelijks de materialen naar de verschillende families. Voor het bouwen is een soort stappenplan gemaakt waarvoor je geen Chef Toilet hoeft te zijn om deze uit te voeren. Toch krijgen sommige mensen het voor elkaar om de mooiste bouwwerken er van te maken, of om het finaal te verprutsen. Voordat mensen de materialen aangeleverd krijgen moeten de mensen eerst een klein contractje tekenen.
Elke familie krijgt 10 dagen de tijd om hun eigen toilet te bouwen. CDO en lokale mensen controleren elke dag 2 keer of de gang van zaken goed is. Zonder de intensieve begeleiding maken de mensen er snel een potje van. Mocht na 10 dagen het toilet niet af zijn dan zullen daar consequenties aan vast zitten.
Eerst moet een gat gegraven worden van 1 bij 2,5 m waar de cementenringen inkomen (soort afvalbakken). Als de ringen eenmaal geplaatst zijn dan kan men beginnen met een kleine fundering, op deze fundering wordt een huisje gemetseld van 1 bij 1,5m. Alle stappen worden nauwkeurig gevolgd en kunnen op tijd bijgestuurd worden als het verkeerd gaat.
Maar ook in cambodja zijn sommige mensen niet op de hoogte hoe metselen in zijn werk gaat. Waardoor er huisje gemetseld worden van 1.30 bij 1.50 waardoor ze stenen tekort komen. Ook sommige mensen krijgen het voor elkaar om dronken om 7 uur sochtends aan het werk te gaan. Dan komen we 10 minuten later terug en dan liggen ze te slapen in hun eigen kuil.
In het ergste geval bouwen mensen geen toilet maar een gehele badkamer van de aangeleverde spullen. Door zelf wat centen bij te leggen, die dan overal vandaan worden getoverd bouwt de familie een badkamer. De badkamer is bijna groter dan het huis zelf. Ik zou zeggen hang er een hangmat in en de badkamer wordt omgetoverd tot 1 persoonskamer.
Aan het einde van de week hebben we een laatste ronde gemaakt. Dan is het wel ontzettend leuk om te zien dat sommige mensen de verkregen spullen met beide handen aanpakken en er als ware vakmensen te werk gaan. Sommige toiletten waren na 3 dagen al zo goed als klaar. Maar er zijn ook mensen bij die de totale bedoeling van het project niet snappen en er een potje van maken. CDO is dan helaas genoodzaakt om alle materialen weer weg te halen en deze te schenken aan families die er wel raad mee weten.
Dus alle dagen door verzorgde de familie van Phea ons elke dag van drinken en eten. Het grote gezin woont tegenover de school en heeft een kleine shop. De tante van Phea kookte elke dag een fantastische maaltijd. Ze was dan ook erg teleurgesteld als je na het 5de bord met rijst toch echt niet meer kon eten. Elke dag stond er wat anders op het menu, bobo (cambodjaanse kippenrijst soep), curry, kip en eend.
Nou is Michel altijd wel nieuwsgierig aangelegd en staat altijd wel open voor nieuwe dingen. Voor de huisdierliefhebbers is dit misschien tijd geworden om weg te zappen.
Op een avond vroeg Reth (een van de leraren) of ik misschien een stukje Hond wou proberen. Nu heb ik al verschillende malen in Cambodja en Vietnam gezien dat dit stukje vlees een delicatesse is. Sorry voor alle dierenliefhebbers maar dat wil Michel wel een keer proberen, 1 keertje dan maar! De woefwoef van weleer werd heerlijk klaar gemaakt en het smaakt nog niet eens zo gek.
We vliegen inmiddels door Augustus heen. We naderen alweer het einde, maar niet zonder dat ik mijn Verjaardag heb gevierd. Volgend weekend is het zover. Zondag zal de taart en koffie rijkelijk vloeien in Baca Villa. Ook de kids in Chhuk worden natuurlijk getrakteerd op iets speciaals. Het schoolplein wordt maandag omgetoverd tot dansarena. In de middag zal er een disco plaats vinden waarin de lolly's niet aan te slepen zijn ben ik bang.
Om dit alles mogelijk te maken moet mijn Visa nog wel even verlengd worden. Gister is mijn paspoort opgehaald om naar Phnom Penh gestuurd te worden, vervolgens naar Bangkok om gelijk maar een 3 maands visa voor Thailand erin te laten stempelen.
Begin September is het dan toch tijd om afscheid te nemen. Michel gaat verder reizen met Laos als eerste bestemming. Na Laos zal ik in het Noorden van Thailand nog olifanten gaan beklimmen. Daarna wordt ik verwacht op de stranden van Zuid Thailand. Vanaf de stranden wordt nu al alles spik en span gemaakt voor mijn ontvangst. Het einde van mijn reis,komt mede door een bankrekening die rekelijk is gepluderd in Cambodja, ook in zicht.
Ik probeer dit weekend een terug ticket te boeken naar dat koude kikkerlandje 10.000 kilometer verderop. De vliegtarieven voor begin Noverber en Decemeber zijn redelijks gunstig (300 euro enkeltje). Het zou maar zo eens kunnen dat ik in deze maanden weer voor de deur sta.
Bij deze wil ik jullie van harte uitnodigen op mijn verjaardagsfeestje.
29 Augustus
Baca Villa, Siem Reap, Cambodja
vanaf 21.00
Je wordt niet thuisgebracht;)
Het gaat u allen goed!
Dikke Kus Michel
Chhuk Village, Cambodja
Lieve Allemaal,
Daar zit ik dan weer alleen in Chhuk Village. De andere vrijwilligers hebben afgelopen week de handdoek in de ring gegooid omdat ze het niet trokken, of niet leuk vonden :S Een beetje jammer, maar ik vind het niet zo erg. De rust is wedergekeerd, maar ik moet toegeven dat het wel een beetje stil is zo alleen.
Afgelopen 2 weken vlogen weer voorbij. Laten we bij het begin beginnen. Inmiddels is het huis wat ik gedoneerd heb helemaal af. Het is een prachtig plaatje geworden en het woord vakantievilla wil ik het nog net niet geven. Het is een prachtige bamboo hut, waar de familie ontzettend blij mee is.
Zelfs Jan is een klein beetje jaloers omdat het huis van de vrijwilligers er vergeleken bij deze bamboo hut als een krot bij staat. Jan heeft dus besloten dat het Cambodia Dutch House ook wel een pimp beurt kan gebruiken. Ondertussen wordt er toestemming gevraagd aan de hoofdman en communeman voor een nieuw optrekje voor Loam, Lea en de vrijwilligers. Misschien maak ik de bouw nog wel mee, dat zou in iedergeval wel zo leuk zijn.
We hebben overgens bij de familie ook het omringde knollenveld vakkundig omgeploegd zodat we daar een heuze groente/fruit tuin konden bouwen. Nu is dit makkelijker gezegd dan gedaan want het is een ontzettend lastig en zwaar klusje in de brandende zon. Intussen staan er zon dertig tal mango bomen. Ook zijn er wat zaden gepland waar Cambodjaanse spinazie uitkomt.
Als klap op de vuurpijl krijgt de familie ook nog een waterpomp gedoneerd van een Nederlands gezin. Er is een begin gemaakt met het bouwen van de waterput. Ik heb geen idee hoe zoiets in zijn werk gaat. Dus kan ik alleen maar toekijken. Alleen deze waterboys zijn te lui om diep genoeg te graven/boren. Waardoor er nu een waterpomp staat waar geen water uitkomt. MAFkezen! Aan de andere kant van de rijstvelden zou ook een waterpomp geplaatst worden, nu blijkt dat ze daar nog niet eens mee begonnen zijn. Zo kunnen cambodjanen dus ook zijn. In Nederland hebben we de 3 J's, hier dus de 3 L's. Lui, Laks en Lulhannessen. Hopenlijk hebben ze komende week een goede bui zodat de mensen enigsinds schoon water kunnen drinken.
Elke week breng ik trouw een bezoek aan alle families die op het gebied van eten gesteund worden. Zo ook een moeder in Samrong met 3 schatten van kinderen. Met de moeder gaat het niet zo goed. Ze had de afgelopen weken wat last van haar keel gekregen en het werd alsmaar erger. Totdat ze deze week toch maar naar het ziekenhuis moest in Damdek. Nou is het 'ziekenhuis' in Damdek het verlengde van een amaturistische dokterspost, dus dat schoot ook weinig op. Samen met Jan maar besloten om haar mee te nemen naar het ziekenhuis in Siem Reap. Zo geschiedde afgelopen donderdag, vroeg in de ochtend samen met Teacher Lous naar haar huis toe, om de moeder en kids op te halen. Vervolgens kwam Phea, moeder ophalen voor een scan in Siem Reap. Jan had via wat onderzoek uitgevonden dat het waarschijnlijk een abses in haar keel is. Er is één KNO arts in heel Siem Reap en na wat speurwerk was deze bereid gevonden om haar gelijk te ontvangen.
De kids verbleven met Ome Michel in het Cambodia Dutch House. Nou dacht ik dat gaat lastig worden. Zij spreken Khmer en Michel niet, kortom een probleem. Maar zoals altijd met handen en voeten komt je een heel eind. We hebben een hele leuke middag gehad. Vol ballonen, stieren, lachen, lollies en limonade. Ik heb de kids meegenomen naar Chhuk school waar ze vrolijk werden ontvangen door alle andere kleuters.
Moeder kwam eind van de middag terug met zo lijkt het goede berichten. Ze hebben een scan gedaan en de testresultaten zijn nu naar Nederland gestuurd voor opheldering. Moeder heeft voor een maand zware antibiotica gekregen, na een maand moet ze terug komen en gaan ze testen of de zwelling/abses is afgenomen.
Verder cross ik elke dag om 6.30 op mijn 26ste hands motorbike naar Bosthom om daar les te geven. Bosthom ligt aan het einde van de commune en is een redelijk eindje weg. Er komen dus vrij weinig vrijwilligers.
Omdat ik nu alleen ben is het even zoeken naar wat ik wel en niet doe. Alle lessen bijwonen is iets teveel van het goede en slopend. Het regent momenteel flink, dus alle mensen zijn druk in het rijstveld. Voordat ik wegga zou ik graag nog meehelpen in één van de rijstvelden om rijst te planten. Het is een fantastisch gezicht als je langs de rijstvelden fietst en al de mensen bezig ziet met het planten van hun leven. Geen rijst betekent voor veel families geen eten. Mensen kunnen zich met 1 rijstveld vaak voorzien van jaarlijks eten.
Voor mij zal het ploeteren in het rijstveld nog even moeten wachten want 'daar komt ie weer' ik heb een voetinfectie. Nu zo in het weekend en na afgelopen week antibiotica ziet het er van smerig weer acceptabel uit. Mijn voeten zitten onder de bulten en rode plekken.
Ik kan met oprecht zeggen dat meest irritante van mijn hele reis toch wel die verrekte MUGGEN zijn!
Ik ben afgelopen woensdag met een avond klas van Chhuk school waar ook oa. Loam in zit, naar de pagoda geweest. De gehele week stond in teken van de Buddha. Omdat Teacher Von een aantal jaar geleden zelf Monk was in deze Pagoda, kon hij als een waar tourguide fantastisch vertellen over het verhaal van de Buddha. Het verhaal van de Buddha is binnenin de Pagoda afgebeeld op veel verschillende muurschilderingen.
Ook heb ik mijn viskunsten vertoond, voor zover ik deze bezit. Samen met Teacher Von gingen we als echte professionals van start in het lokale riviertje. De winnaar zou na de eerste vangst van de dag beloond worden met een dollar. En ach het was misschien voorspelbaar, Michel verloor kansloos. Binnen mum van tijd had Von een lekkernij aan de haak, waar die avond heerlijk van gesmuld werd.
Aankomende week zal ik een bezoek gaan brengen aan Takeo. Om daar de commune te bekijken en ook een aantal toiletten zal proberen te gaan bouwen. Ook zal ik nog wel een lesje engels verzorgen. Takeo is een aardig eind sjouwen. Takeo ligt aan de andere kant van Cambodja, dicht tegen de Vietnamese grens aan. Vanuit Siem Reap is het z'n trip van ongeveer 8 a 9 uur.
29 Augustus wordt een hele speciale dag. Michel viert zijn verjaardag op typisch Cambodjaanse wijze. Dat betekent veel kinderen, cambodjaanse muziek en veel vrolijke mensen.Mensen in Cambodja vieren hun eigen verjaardag niet. Eigenlijk zouden wij ons dat niet voor kunnen stellen. Maar voor onze Michel wordt er een uitzondering gemaakt. Voordat het zover is moet ik eerst nog een keer mijn visa verlengen.
Als algemeen voetbalsupporter kom ik ook in Cambodja aan mijn trekken. Afgelopen zondag heeft de bal weer voor het eerst gerold op de Nederlandse velden. Nu blijk mijn i-phone een gouden voorwerp te zijn. Met de radio 1 langs de lijn app wordt vanaf nu elk weekend de voetbal gevolgd met een bakje koffie in de hangmat. Het leven is zo slecht nog niet.
Ik ben nu 2,5 maand in Cambodja en ik heb Angkor Wat nog niet eens gezien. Slechte zaak al zeg ik het zelf. De grootste toeristische attractie van Cambodja heb ik nog niet afgewerkt. Ik ben er simpelweg te lui voor. Komende weken zal ik toch maar een bezoek moeten wagen. Want zonder de foto's kunnen we niet huiswaarts.
Elke avond in Chhuk sluit ik inmiddels op Nederlandse wijze af. Liggend in de hangmat genietend van een boterham pindakaas met een bakje warme Chocolademelk met een lekker muziekje op de achtergrond, heerlijk in slaap vallen...(elke dag weer genieten geblazen)
Ook het leven in Nederland en in Leeuwarden gaat rustig door. Ik heb gister weer eens even met mijn maatje Sem gebeld. Afgelopen week trapte de sneekweek weer af in Nederland. Inmiddels een begrip in Nederland. Ik heb inmiddels begrepen dat zelfs SBS6 een speciaal programma gewijd heeft aan de sneekweek. Voordat ik weg heb ik nog een akkoord kunnen sluiten om een van mijn concepten 'The 90's are Back' te kunnen onderbrengen op de afsluitende dag van de sneekweek. De sneekweek heeft duizende bezoekers dus gelijk een mooie kans om ons eigen bedrijfje op de kaart te zetten. Omdat het wel mijn toekomstig werk moet gaan worden heb ik er wel veel aan gedacht afgelopen week. Verknallen we het dan gaat een hele mooie kans verloren. Sem kwam met het fantastisch goede nieuws dat het topdrukte was en het evenement meer dan geslaagd is, dat doet mij zover van huis dan extra deugd. Zo ben ik met mijn gedachten ook een klein beetje in Nederland.
Bedankt voor de leuke reacties!
Dit was hem voor nu.
Tot spreeks, Dikke kus Mies
Timmeren in Chhuk Village, Cambodja
Hallo Iedereen,
Daar was ik alweer. Ik kon het niet laten om even een kleine update te doen van afgelopen week. Ik ben weer helemaal in goede doen. Ik ben weer hele dagen actief om de mensen in de commune te helpen met allerlei dagelijks problemen. Daarnaast is het lesgeven peanuts geworden.
Afgelopen dinsdag ben ik afgereisd naar Thailand om mijn Visa wederom te verlengen. Omdat de bureausulletjes in cambodja mij geen nieuw visa wouden geven. Maar daar weten ze in cambodja heel goed raad mee. Hup in de auto naar Thailand, uitchecken en 10 minuten later weer Cambodja inlopen. Hoe gemakkelijk is het en hoe dom zijn de Cambodjanen op dat gebied. Het uitchecken duurde maar iets langer dan gedacht, haha. De jongens in het Hostel zeiden dat het zo gepeept was en dat we binnen 10 minuten weer in de auto zouden zitten. Nou u raad het al mooi niet dus. Een fikse rij voor het inchecken in Thailand. Maar daar heeft Michel toch helemaal geen zin in. Dus brutaal als ik ben ga ik gewoon vooraan staan, alsof ik een bekende Nederlander ben , ik werd geholpen en hup ik was in Thailand.
Eenmaal in Thailand even een ijsje eten op het dode gemak en 180 graden gedraaid en naar de grens van Cambodja. Bij het kantoortje van visa Cambodja zat Phea op mij te wachten. Michel kwam daar op zijn dode gemak aangewandeld met een ijsje in zijn hand. En voordat ik phea nog maar gedag had gezet, zat ik in een verhoor hokje. Ze wouden me zogenaamd helpen met mijn Visa omdat de heertjes dachten dat ik niet wist hoe alles in zijn werk ging. Natuurlijk tegen een grote vergoeding. Toen ik eenmaal in het cambodjaans vragen begon te beantwoorden, wist de man niet wat hem overkwam. Zijn gezicht trok chagerijnig weg, omdat hij wist dat hier niks uit te halen viel. Na een tiental minuten wachten kreeg ik mijn paspoort terug. Ik had een business visa aangekruisd. En jaar hoor wat krijg ik een touristen visa. Een tip voor allen mocht u ooit in cambodja komen. Doe net alsof je heel boos bent en u paspoort is binnen 5 minuten omgetoverd van touristen naar business visa voor dezelfde prijs. Sukkels!
De rest van de week in Chhuk heb ik weer enorm veel werk verzet met het bouwen van mijn huis. De bouwvakkers zijn zulke hard werkende mensen. Ze zijn ontzettend aardig en erg behulpzaam. Ze hebben allemaal alleen een korte broek aan en doen alles op teenslippers. Veiligheid dat kennen ze hier niet, als de arbo langs zou komen dan is elke Cambojaan flink de sjaak;) Ze klimmen en klouteren op het huis, gebruiken een hakbijl als hamer en elkaar als steunpilaar.
Waar we in Nederland een 6 maanden tot een jaar doen om 1 huis te bouwen. Knallen ze hier binnen 10 dagen een prachtig huis uit de grond. Afgelopen week ben ik bijna elke dag een paar uurtjes komen helpen. Ik denk dat ze morgen het huis zullen opleveren. Maandag zal ik gelijk een kijkje gaan nemen om het eindresultaat vast aanschouwen en vast te leggen op camera.
Inmiddels heb ik ook een bordje gemaakt voor de familie. Samen met Lahm en Lea hebben we een prachtig uithangbord gemaakt voor het nieuwe huis. Donated by Michel & Friends
Maandag komt er ook een Nederlands stel mee. Ze gaan samen een waterput doneren aan mijn familie. Een fantastisch gebaar. Maandagochtend 7 uur begint de bouw, als vanzelfsprekend inmiddels neem ik een deel van de bouw op me.
Ook wil ik grote dank uitspreken richting een aantal bar/kroegen uit Leeuwarden voor de prachtige Donaties.
Cafe de Rus heel erg bedankt voor jullie inzet. Zodra ik terug ben dan kom ik een bakje halen en zullen alle foto's en verhalen de tafel passeren.
Ook de Doelesteeg in Leeuwarden heeft zich hard ingezet voor de mensen in Cambodja. Cafe de Ouwe Stoep en Bar Sybs hebben samen een prachtig donatie gerealiseerd, De donatie is onderweg. Alvast hartelijk dank, met name Ferdinand Klugt en Gerrit van der Meulen, namens alle mensen hier.
Het lesgeven is een beetje bijzaak geworden maar niet minder belangrijk. Ik merk dat de kinderen kleine stapjes maken. Ookal zijn het kleine stapjes, het geeft veel voldoening om te zien dat je inzet een beetje beloond wordt. Voor de oudere klassen doen het erg goed. Hoewel de opkomst van de klassen wat lager is, omdat het afgelopen week flink geregend heeft en kinderen assisteren in het rijstveld. De oudste klas is nog steeds een genot om les te geven. Afgelopen week hebben we uitgebreid gepraat over hele uiteenlopende onderwerpen. Zo kwamen alcohol, roken en hygiene aan bod. Het engels spreken gaat steeds beter, hoewel ze nog wel veel foutjes maken in grammatica.
Inmiddels hebben jullie kunnen merken dat ik me behoorlijk thuis ben gaan voelen hier. Ik ben me enorm gaan hechten aan Lahm en Lea de weeskinderen. Voorlopig hoef ik nog niet aan afscheid nemen te denken, mijn visa verloopt nu eind augustus. Ik neig zwaar om nog 1maal te verlengen om mijn verjaardag hier te vieren. Daarna is het toch echt tijd om door te trekken. Laos als eerste bestemming.
Aan de andere hand begin ik Nederland wel een beetje te missen, dat is goed nieuws voor iedereen. Ik heb afgelopen weekenden veel contact gehad met vrienden. Een goed gevoel om te horen dat ze me nog niet vergeten zijn. De bankrekening gaat ook gestaag naar beneden. Het tijd gaat zo ongelofelijk snel hier, voor je het weet zit ik weer in Nederland, maar hoe lang dat duurt weet niemand;)
Ik upload ook gelijk een hele hoop foto's van afgelopen week. Jullie krijgen dan gelijk een mooi beeld van de bouwwerkzaamheden, de familie waarvoor ik mij inzet.
Dat jullie massaal blijven reageren doet mij enorm deugd. Keep up the good work.
Dikke Kus Mies
Chhuk Village, Cambodja
Lieve Allemaal,
Het is alweer een 2 weken geleden dat ik voor het laatst het geupdated. Er is in die tijd weer ontzettend veel gebeurd.
Momenteel in Chhuk is het weer als vanouds. Michel is weer topfit en kan weer optimaal genieten en zich inzetten voor de commune.
Even terug naar een week of 2 geleden. Ons oranje in de WK finale. Wat een debakel, we verliezen na 114 minuten spelen van Spanje. Overgens geheel terecht dus dat verzachte de pijn een beetje. Maar om bij dit verlies stil te staan is helaas geen tijd.
Speciaal voor de wedstrijd waren een aantal leraren overgekomen uit Chhuk naar de grote stad om de wedstrijd te volgen. Ook het weeskindje Lea was meegekomen naar de grote stad. Toen ik ze zag in het Hostel Baca Villa viel mijn mond open van verbazing. Ontzettend leuk dat ze met Jan waren meegekomen om de wedstrijd samen te kijken. Maar als ze dan onder de wedstrijd allemaal in slaap vallen dan schiet het niet echt op he. Dus nog voor de tweede helft waren ze allemaal al weer in bed beland. Inmiddels half 3 snachts, daar kwam ons kleine lea aan met de slaap nog in zijn ogen, en heel lief vragend of het al begonnen was.
De voglende morgen heb ik Lea meegenomen naar het zwembad even verderop in de straat. Hij geloofde zijn ogen niet en sprong direct in het water zonder dat ik ook maar wist of hij kon zwemmen of niet. Lea heeft nog nooit een zwembad gezien of ook maar iets wat er ook maar op lijkt. Lea zwemt als een hond die een bal ophaalt vanuit het water. Natuurlijk was hij niet weg te slaan uit het zwembad.
Dit weblog is bedoeld om jullie uitgebreid op de hoogte te houden van mijn bevindingen in Cambodja en de rest van Azie. Dat doe ik dus ook. Ik was nog steeds aan de diarree en het werd erger en erger. Tot vorige week dinsdag ik smiddags ook koorts kreeg. 39.6 graden, gloeiend heet afgewisseld met koude rillingen alsof ik op de noordpol was. Inmiddels maar in bed gekropen met een flesje met water, hopen op betere tijden. Die kwamen er niet, nog dezelfde avond werd ik opgepikt door iemand van het Hostel en lag ik binnen mum van tijd in een klein kliniekje aan een infuus. Inmiddels had de zuster bloed afgenomen en een infuus tegen uitdroging aangelegd. Ik heb de nacht in het kleine ziekenhuisje gespendeerd en na een nacht volgepompt te zijn met medicijnen mocht ik de volgende ochtend weer naar huis. Ik was al een stuk opgeknapt. Tegen 3en kon ik mijn testresultaten ophalen en Michel bleek een bacterieinfectie te hebben. De Coli bacterie wel te verstaan. Dit is de meest voorkomende bacterie in Cambodja en omstreken en zit vooral in water.
De rest van de week heb ik hersteld in Baca Villa. Om vrijdags even terug te keren naar Chhuk omdat ik me inmiddels behoorlijk verveelde.
Nu een week verder ben ik weer helemaal gezond, ik heb geen diarree meer, geen infecties, geen hoofdpijn. Kerngezond dus. Afgelopen week is er weer vanalles gebeurd in Chhuk Village. Het les geven bevalt me beter en beter en de kinderen doen het erg goed. Je kunt al wel merken dat ik alweer bijna 6 weken hier ben. Mensen zien mij echt als een local, ik wordt begroet door iedereen (Hello, Michael). Mijn Cambodjaans gaat met sprongen vooruit. Zo kan ik nu een klein gesprekje voeren, tellen tot 30. En op zun cambodjaans ouwehoeren.
Inmiddels ben ik naast het les geven druk bezig met bouwen van een huis. Ik doneer samen met hulp van vrienden, familie en collega's een huis aan een familie ver weg in de rijstvelden. De gezin bestaat uit een moeder met 7 kinderen. De oudste jongen is 16 en de jongste is een meisje van 1. Het oude huis staat echt op instorten, en afgelopen week heeft het weer flink geregend en gestormd. Aankomende week ga ik me dus druk inzetten om dit huis van top tot teen te bouwen. Afgelopen vrijdag ben ik voor het laatst in het rijstveld geweest. Het huis bevindt zich op zon uur rijden van ons dorp. Dus echt in de middle of nowhere.
Het bouwen van een huis is een hele onderneming hier. Er zijn een zestal mannen bereid gevonden om huis te maken. Deze mannen komen uit een dorp naast mijn dorp. Het zijn drie oudere mannen en drie leerlingen, jongens van mijn leeftijd. Het is ver weg dus ze blijven de gehele periode in het rijstveld slapen bij de familie, totdat het huis klaar is. Bezine kosten voor elke dag op en neer zijn te duur. Dus ze hangen een hangmatje in de boom en slapen op de bouwplaats. Aankomende week zal ik voor 1 dag hetzelfde doen en me ook opofferen om 1 nacht in de open lucht te gaan slapen.
De moeder van de familie is afgelopen vrijdag naar een soort van waarzegster geweest om te vragen wanneer de beste dag is om een offer te brengen. Een ritueel wat men allemaal hier doet voordat men een huis bouwt, er iemand is overleden enz. Zo werd haar verteld dat maandag een goede dag is omdat dan ook een soort feestdag is voor alle monken. Het feest van de bloemen vindt morgen (zondag) en maandag plaats.
Dus ik ga morgenvroeg (05.00) terug naar Chhuk om de ceremonie bij te wonen met alle monken. Omdat ik leraar ben van de monken ben ik uitgenodigd om met mijn klas mee te doen aan dit ritueel. Ik ben erg benieuwd. Maandag is het bloemendag voor alle normale mensen.
Maandag ga ik ook terug naar de rijstvelden om samen met de familie waar ik het huis voor bouw een offer te brengen. Er wordt een varkenshoofd aan een boom gebonden en hier wordt voor gebeden, in voorspoed voor een goed huis en veiligheid voor de hele familie.
Daarna kan daadwerkelijk gestart worden met het bouwen van het huis. Inmiddels is al het hout gevonden, gehakt en bewerkt.
Naast het bouwen van een huis heb ik afgelopen week een shop getimmerd met een aantal lokale mensen. Voor de Opa in het dorp naast ons. Een kleine fietsenreparatie plaats als gevolg. In Baca Villa had ik al een oude gereedsschapskist op de kop getrommeld en deze gevuld met allerlei tools voor fietsenreparatie. Omdat mijn vader vroeg altijd zon klein werkplaatsje had snuffelde ik daar wel eens rond. En inmiddels weet ik zelf ook een beetje hoe je een fietsje maakt, dus de tools waren snel gevonden in de opslag van Baca Villa.
Met een volle kist terug naar Chhuk, inmiddels heeft de grandfather al een aantal reparaties gedaan en kan nu zijn eigen centjes verdienen. Afgelopen week heb ik een uithangbord gemaakt voor zijn werkplaats.Op het bord staat in Khmer: Bike Repair donated by Tara & Michel. Inmiddels heeft hij van zijn eerste centjes een aantal oude fietsbanden kunnen kopen. Dus met een aantal weken heeft de beste man een van de beste lopende fietsenzaken van de wijde omtrek (hopen we dan maar) Hij is iniedegeval op de goede weg.
Verder heb ik een aantal kleine dingen gemaakt in en om de school. Zo heb ik wat voetbal goals getimmerd ala vroeger. De boys die altijd kwamen voetballen aan de Zuiderzeestraatweg weten precies hoe de doeltjes eruit zien en wat ik bedoel. Wat hebben we daar een tijd aan versleten. Verder heb ik een basketbal veldje gemaakt. De baskets van twee oude emmers en ergens in de stad een oude basketbal opgetrommeld. Verder is er nu ook een werkende computer op accu en een volleybal net. Let the games begin!
Ik ben gister aangekomen in Siem Reap, maar Jan is in Takeo dat ligt aan de andere kant van Cambodja. De kamer waar mijn backpack in staat zit dus op slot. Dus ik heb alleen vieze kleren en lege camera en mijn dagboekje. Dus het uploaden van foto's laat nog even een weekje op zich wachten. Volgende week dus een uitgebreide foto update van alle traditiefeesten en huis in opbouw.
Ik zal enkel wat foto's plaatsen van het weekend van de WK Finale.
Wordt niet ongerust, ik had al een aantal mensen op de hoogte gebracht van mijn ziekenhuis bezoek. Momenteel ben ik weer helemaal de oude. Ik heb geen infecties, koorts, onstoken oog of wat dan ook.
Als laatste ga ik proberen om mijn Visa voor cambodja nog met 1 maand te verlengen. Ik heb het ontzettend naar mijn zin hier. Ook omdat ik op het moment een huis doneer en aan het bouwen ben wil ik nog even iets langer blijven. Ik heb inmiddels begrepen dat ik geen touristenvisa meer kan krijgen. Maar een andere oplossing is denk ik snel gevonden. Misschien in de Auto richting Thailand (3 uur rijden) de grens oversteken en weer terug richting Cambodja. Het gaat allemaal zo makkelijk hier. Dus verlengen zal niet zon heel groot probleem worden hoop ik tenminste.
Ik hoop dat de zomer in Nederland een beetje bevalt. Ik heb al verscheidende vakantieplannen gehoord. Het is hier momenteel nog steeds zo tussen de 30 en 40 graden, de regen is naderend hoor ik van diverse kanten.
Een hele grote vakantiegroet aan jullie allen, geniet ervan.
Dikke Kus Mies