Lieve Allemaal,

Daar zit ik dan weer alleen in Chhuk Village. De andere vrijwilligers hebben afgelopen week de handdoek in de ring gegooid omdat ze het niet trokken, of niet leuk vonden :S Een beetje jammer, maar ik vind het niet zo erg. De rust is wedergekeerd, maar ik moet toegeven dat het wel een beetje stil is zo alleen.

Afgelopen 2 weken vlogen weer voorbij. Laten we bij het begin beginnen. Inmiddels is het huis wat ik gedoneerd heb helemaal af. Het is een prachtig plaatje geworden en het woord vakantievilla wil ik het nog net niet geven. Het is een prachtige bamboo hut, waar de familie ontzettend blij mee is.

Zelfs Jan is een klein beetje jaloers omdat het huis van de vrijwilligers er vergeleken bij deze bamboo hut als een krot bij staat. Jan heeft dus besloten dat het Cambodia Dutch House ook wel een pimp beurt kan gebruiken. Ondertussen wordt er toestemming gevraagd aan de hoofdman en communeman voor een nieuw optrekje voor Loam, Lea en de vrijwilligers. Misschien maak ik de bouw nog wel mee, dat zou in iedergeval wel zo leuk zijn.

We hebben overgens bij de familie ook het omringde knollenveld vakkundig omgeploegd zodat we daar een heuze groente/fruit tuin konden bouwen. Nu is dit makkelijker gezegd dan gedaan want het is een ontzettend lastig en zwaar klusje in de brandende zon. Intussen staan er zon dertig tal mango bomen. Ook zijn er wat zaden gepland waar Cambodjaanse spinazie uitkomt.

Als klap op de vuurpijl krijgt de familie ook nog een waterpomp gedoneerd van een Nederlands gezin. Er is een begin gemaakt met het bouwen van de waterput. Ik heb geen idee hoe zoiets in zijn werk gaat. Dus kan ik alleen maar toekijken. Alleen deze waterboys zijn te lui om diep genoeg te graven/boren. Waardoor er nu een waterpomp staat waar geen water uitkomt. MAFkezen! Aan de andere kant van de rijstvelden zou ook een waterpomp geplaatst worden, nu blijkt dat ze daar nog niet eens mee begonnen zijn. Zo kunnen cambodjanen dus ook zijn. In Nederland hebben we de 3 J's, hier dus de 3 L's. Lui, Laks en Lulhannessen. Hopenlijk hebben ze komende week een goede bui zodat de mensen enigsinds schoon water kunnen drinken.

Elke week breng ik trouw een bezoek aan alle families die op het gebied van eten gesteund worden. Zo ook een moeder in Samrong met 3 schatten van kinderen. Met de moeder gaat het niet zo goed. Ze had de afgelopen weken wat last van haar keel gekregen en het werd alsmaar erger. Totdat ze deze week toch maar naar het ziekenhuis moest in Damdek. Nou is het 'ziekenhuis' in Damdek het verlengde van een amaturistische dokterspost, dus dat schoot ook weinig op. Samen met Jan maar besloten om haar mee te nemen naar het ziekenhuis in Siem Reap. Zo geschiedde afgelopen donderdag, vroeg in de ochtend samen met Teacher Lous naar haar huis toe, om de moeder en kids op te halen. Vervolgens kwam Phea, moeder ophalen voor een scan in Siem Reap. Jan had via wat onderzoek uitgevonden dat het waarschijnlijk een abses in haar keel is. Er is één KNO arts in heel Siem Reap en na wat speurwerk was deze bereid gevonden om haar gelijk te ontvangen.

De kids verbleven met Ome Michel in het Cambodia Dutch House. Nou dacht ik dat gaat lastig worden. Zij spreken Khmer en Michel niet, kortom een probleem. Maar zoals altijd met handen en voeten komt je een heel eind. We hebben een hele leuke middag gehad. Vol ballonen, stieren, lachen, lollies en limonade. Ik heb de kids meegenomen naar Chhuk school waar ze vrolijk werden ontvangen door alle andere kleuters.

Moeder kwam eind van de middag terug met zo lijkt het goede berichten. Ze hebben een scan gedaan en de testresultaten zijn nu naar Nederland gestuurd voor opheldering. Moeder heeft voor een maand zware antibiotica gekregen, na een maand moet ze terug komen en gaan ze testen of de zwelling/abses is afgenomen.

Verder cross ik elke dag om 6.30 op mijn 26ste hands motorbike naar Bosthom om daar les te geven. Bosthom ligt aan het einde van de commune en is een redelijk eindje weg. Er komen dus vrij weinig vrijwilligers.

Omdat ik nu alleen ben is het even zoeken naar wat ik wel en niet doe. Alle lessen bijwonen is iets teveel van het goede en slopend. Het regent momenteel flink, dus alle mensen zijn druk in het rijstveld. Voordat ik wegga zou ik graag nog meehelpen in één van de rijstvelden om rijst te planten. Het is een fantastisch gezicht als je langs de rijstvelden fietst en al de mensen bezig ziet met het planten van hun leven. Geen rijst betekent voor veel families geen eten. Mensen kunnen zich met 1 rijstveld vaak voorzien van jaarlijks eten.

Voor mij zal het ploeteren in het rijstveld nog even moeten wachten want 'daar komt ie weer' ik heb een voetinfectie. Nu zo in het weekend en na afgelopen week antibiotica ziet het er van smerig weer acceptabel uit. Mijn voeten zitten onder de bulten en rode plekken.
Ik kan met oprecht zeggen dat meest irritante van mijn hele reis toch wel die verrekte MUGGEN zijn!

Ik ben afgelopen woensdag met een avond klas van Chhuk school waar ook oa. Loam in zit, naar de pagoda geweest. De gehele week stond in teken van de Buddha. Omdat Teacher Von een aantal jaar geleden zelf Monk was in deze Pagoda, kon hij als een waar tourguide fantastisch vertellen over het verhaal van de Buddha. Het verhaal van de Buddha is binnenin de Pagoda afgebeeld op veel verschillende muurschilderingen.

Ook heb ik mijn viskunsten vertoond, voor zover ik deze bezit. Samen met Teacher Von gingen we als echte professionals van start in het lokale riviertje. De winnaar zou na de eerste vangst van de dag beloond worden met een dollar. En ach het was misschien voorspelbaar, Michel verloor kansloos. Binnen mum van tijd had Von een lekkernij aan de haak, waar die avond heerlijk van gesmuld werd.

Aankomende week zal ik een bezoek gaan brengen aan Takeo. Om daar de commune te bekijken en ook een aantal toiletten zal proberen te gaan bouwen. Ook zal ik nog wel een lesje engels verzorgen. Takeo is een aardig eind sjouwen. Takeo ligt aan de andere kant van Cambodja, dicht tegen de Vietnamese grens aan. Vanuit Siem Reap is het z'n trip van ongeveer 8 a 9 uur.

29 Augustus wordt een hele speciale dag. Michel viert zijn verjaardag op typisch Cambodjaanse wijze. Dat betekent veel kinderen, cambodjaanse muziek en veel vrolijke mensen.Mensen in Cambodja vieren hun eigen verjaardag niet. Eigenlijk zouden wij ons dat niet voor kunnen stellen. Maar voor onze Michel wordt er een uitzondering gemaakt. Voordat het zover is moet ik eerst nog een keer mijn visa verlengen.

Als algemeen voetbalsupporter kom ik ook in Cambodja aan mijn trekken. Afgelopen zondag heeft de bal weer voor het eerst gerold op de Nederlandse velden. Nu blijk mijn i-phone een gouden voorwerp te zijn. Met de radio 1 langs de lijn app wordt vanaf nu elk weekend de voetbal gevolgd met een bakje koffie in de hangmat. Het leven is zo slecht nog niet.

Ik ben nu 2,5 maand in Cambodja en ik heb Angkor Wat nog niet eens gezien. Slechte zaak al zeg ik het zelf. De grootste toeristische attractie van Cambodja heb ik nog niet afgewerkt. Ik ben er simpelweg te lui voor. Komende weken zal ik toch maar een bezoek moeten wagen. Want zonder de foto's kunnen we niet huiswaarts.

Elke avond in Chhuk sluit ik inmiddels op Nederlandse wijze af. Liggend in de hangmat genietend van een boterham pindakaas met een bakje warme Chocolademelk met een lekker muziekje op de achtergrond, heerlijk in slaap vallen...(elke dag weer genieten geblazen)

Ook het leven in Nederland en in Leeuwarden gaat rustig door. Ik heb gister weer eens even met mijn maatje Sem gebeld. Afgelopen week trapte de sneekweek weer af in Nederland. Inmiddels een begrip in Nederland. Ik heb inmiddels begrepen dat zelfs SBS6 een speciaal programma gewijd heeft aan de sneekweek. Voordat ik weg heb ik nog een akkoord kunnen sluiten om een van mijn concepten 'The 90's are Back' te kunnen onderbrengen op de afsluitende dag van de sneekweek. De sneekweek heeft duizende bezoekers dus gelijk een mooie kans om ons eigen bedrijfje op de kaart te zetten. Omdat het wel mijn toekomstig werk moet gaan worden heb ik er wel veel aan gedacht afgelopen week. Verknallen we het dan gaat een hele mooie kans verloren. Sem kwam met het fantastisch goede nieuws dat het topdrukte was en het evenement meer dan geslaagd is, dat doet mij zover van huis dan extra deugd. Zo ben ik met mijn gedachten ook een klein beetje in Nederland.

Bedankt voor de leuke reacties!

Dit was hem voor nu.

Tot spreeks, Dikke kus Mies