Here we go again!

We gaan weer begonnen!

We vliegen vanavond richting Kuala Lumpur om ons bijna 7 weken te vermaken in de wondere wereld van Maleisie & Indonesie. Mocht de tijd het toelaten zullen we ook nog wat eilandjes bezoek in de Filipijnen. Kortom weer genoeg te beleven in een korte tijd.

Keep you posted!

Prettige wedstrijd

Michel & Hiske

Hong Kong

Dag lieve kinderkes! Hier kaptein vogel en koning spierbal met hun laatste verslaglegging vanuit China. We liggen uitgeteld op de bank in ons Hostel in Guangzhou te wachten op onze vlucht naar Bangkok. We skippen even terug naar ons laatste report vanuit het mooie Yangshuo. De scooter trip naar Xing Ping was werkelijk adembenemend. Verlaten wegen, mooie landschappen, blauwe lucht en de zon vol op de snoet. Al met al kon niet beter! Xingping is een klein dorpje op 25 km vanaf Yangshuo. We kregen van de Engelse hostel eigenaar een kaart mee en de sleutels van 2 afgetrapte scooters, welke achteraf scheurden als een trein. Xingping is een klein vissersdorpje tussen de bergen. De bergen staan letterlijk om het dorpje heen, heel bijzonder. We kwamen met een opdracht naar Xingping, op een 20 rmb (lokale slottie hier) biljet staat een foto afgebeeld van een prachtig landschap van bergen met de Li rivier daar tussendoor stromend. Deze foto is genomen in de buurt van Xingping, vandaar onze scootertrip! Het was uiteindelijk even wat puzzelwerk, maar we hebben uiteindelijk de desbetreffende spot gevonden. Natuurlijk stonden hier ook weer velen Jilderts (Chinezen) met grote camera's te proberen om precies dezelfde foto te maken als op briefje van 20. Wij hebben met onze beperkte camera's (iphone) ook maar een poging gedaan:) Later in de avond terug in het Hostel had Gabriel, onze Argentijnse mede dorm bewoner ons ervan overtuigd om mee te gaan naar een Chinese musical/opera/theater/licht/cultuur/historie geen idee wat voor show. We wisten alleen dat deze voorstelling was gemaakt door de choreograaf van de openingsceremonie van de Olympische Spelen van Beijing 2008. Het was een openlucht theater, maar niet een theater zoals wij dat kennen. De tribunes keken uit over een meer omgeven door bergen. Eenmaal op onze plek tussen duzende spleetogen en geen idee wat ons te wachten stond. Wat volgde was een show die alleen bedacht en uitgevoerd kon worden door knettergekke chinezen. Het verhaal was in het chinees, dus erg goed te volgen was het niet. Een ding was het wel, bijzonder! Een uitvoering in Nederland telt hooguit 40, 50 meespelende mensen. Hier in Sjiena moet dat natuurlijk anders, de show telde ongeveer 600 participanten, hoe dan!? De show speelt zich af op het water, wat al een ding op zich is. Honderden chinezen vissersbootjes kwamen tegelijk het water op om allerlei kapriolen uit te halen. Er gebeurde in die 40 minuten zo veel, met zo veel verschillende mensen, dat het oprecht knap genoemd mag worden! Alles zo gestroomlijnd en zo massa, typisch Chinees! Toen alle poppetjes het publiek kwamen bedanken (wat heel gewoon is na een voorstelling), viel me opeens iets op. We zaten als enige samen met een handje vol westerse mensen nog op de tribune te klappen, als blijk van waardering. Bijna alle spleetogen waren als sneeuw voor zon verdwenen om zeer waarschijnlijk als eerste bij de uitgang te zijn. Niet echt sociaal om voor het einde van de voorstelling weg te gaan, ook dat is China. We begrepen er niks van Het was tijd om het prachtige en rustige Yangshuo in te ruilen voor weer een miljoenenstad, maar niet de eerste de beste stad. Hong Kong baby! Wat een stad is dit ook weer, je verdwaalt letterlijk in elke straat. We waren al onder de indruk van Shanghai, maar dit overtreft onze stoutste dromen. Heeft Shanghai een mooie skyline met 30 of 40 goede wolkenkrabbers, daar dachten ze in HongKong anders over. Een dubbele skyline aan weers kanten van de rivier met niet 50, niet 60 maar honderden hoge torens, niet best! Als klap op de vuurpijl spelen ze op HongKong Island elke dag om 8 pm nog even lichtshowtje af op deze inmense gebouwen, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Waar bekijk je nou zon stad op zun best, juist bovenop een berg. Vanuit central Hong Kong brengt een schattig treintje je voor 2 knaak fietug en een bounty richting de top van de berg, genaamd The Peak! Vanuit hier zie je dat Hong Kong verdeelt is in meerdere eilanden en eigenlijk niet eens zo groot is. Wij verblijven op Hong Kong Island, zeg maar het eiland waar de bedrijvigheid is. Dit eiland is alles behalve plat, het woord hoogbouw nemen ze hier echt te letterlijk. We hebben niet eens te moeite genomen om een rijtjeshuis te spotten, alles gaat omhoog en hoog ook! Het andere eiland waar leven in de brouwerij is is Kowloon. Kowloon is een net groot winkelcentrum met op elke hoek van de straat een Chanel, Prada of Louis Vuilton winkel. Ja lieve mensen, Hong Kong is niet voor de minderbedeelden. Hong Kong is hedendaags een van de duurste, wel niet de duurste stad van de wereld. Alle prijzen van hotel kamers verdubbelen in het weekend, met het idee ze komen toch wel! Het enige wat spotgoedkoop, voor de liefhebber, Mac Donalds We hadden wat tips mee gekregen vanuit Yangshuo voor things to do in HongKong, een daarvan was een dag tripje naar een van de kleinere eilanden. Met een kabelbaan, beter bekend bij ons als skilift. Werden we omhoog geschommeld richting de top van de lokale berg. Op deze top staat een buddha, en niet zo kleintje ook. Van een afstandje past hij makkelijk tussen 2 vingers, maar er eenmaal vlakbij gaat dat ineens niet meer, gek he. Het was deze dag zo warm dat elke beweging een druppel zweet opleverde. Het leek ons daarom een goede idee om wat afkoeling te zoeken. Een boottochtje door een lokale vissers dorpje was de uitkomst. Hidde had op een bord gezien dat je hier Chineze dolfijnen kon spotten, een dierenvriend als hij is moesten we dat natuurlijk proberen. Na een korte trip op zee, zonder resultaat, teleurgesteld terug naar de kust. Ik vraag me ondertussen af of ze wel bestaan, althans het is een makkelijke manier om toeristen geld afhandig te maken;) De andere tip die we hadden meegekregen was de wekelijkse pubcrawl op donderdagavond. Laat het nou net een donderdag zijn:), dat aanbod slaan we niet af. Gezellig op stap met nog onbekende mede backpackers en het nachtleven van HongKong ontdekken, 2 vliegen in 1 klap. Verzamel punt was op Hong Kong Island, op het dak van een gigantisch winkelcentrum. Het idee is simpel. 4 kroegen, elk een uur, afsluiten in een club, gratis shotjes en goedkoop bier, dikke prima. We arriveerden als eerste op het meetingpoint, na luttele minuten werden we gevolgd door tal van enthousiaste backpackers. Toen we aankwamen bij barretje 1 was de groep ineens uitgebreid tot een Ouwe Stoep vol. Dat zijn nog eens leuke aantallen voor een pubcrawl! We ontmoeten een Belg, Joost, ietswat op oudere leeftijd. Hij vertelde dat hij op vakantie was voor 2 weken en wel zin had in een avondje los gaan. Prima joost, wij hebben er ook zin in. Helaas voor Joost heeft hij de derde bar niet gehaald! Op stap gaan met 2 Friese barmannen dat ging hem wat te rap. De laatste dag in Hong Kong na wat opstartproblemen (geen idee waarvan????) zouden we even naar het strand. We hadden allebei erg uitgekeken naar deze dag. Mooi weer, blauwe zee, de zwembroek kon uit de tas, zonnebril op. We kwamen bedrogen uit. Toen we op de bus stonden te wachten begon het vanuit het niets te regenen. Wat een slechte timing van meneer wolk om nu te gaan huilen, Kak! De eerste regen sinds het vertrek uit Nederland. Wij met ons goede gedrag en zwembroek terug naar het Hostel. Nieuwe plannen smeden, markten! Er zijn in Hong Kong een aantal bekende, gezellige buurtjes waar marktstalletjes staan uitgestald. Zo heb je de bloemenmarkt, nachtmarkt, goudvissen markt en de vogeltjes markt. Naa een vogeltjesmarkt dat kon geen toeval zijn, we gaan voor vogel een vogel kopen. Toen we arriveerden was de markt helaas al afgelopen, zo ook de goudvissen markt, jammer! Dan de night market maar afstruunen. Er is één ding wat alle markten in China, Bangkok, heel Zuid Oost Azië gemeen hebben. Ze verkopen allemaal TROEP! Dat vinden wij natuurlijk intressant, afdingen is onze tweede hobby! Na een bijzonder leuke avond was het tijd om afscheid te nemen van Hong Kong. Onze trip in China gaat eindigen in The City of Dreams, Macau. Deze betreffende zaterdag stond rood omcirceld in onze agenda's. Slapen in een hotel met iets teveel sterren en een groot zwembad! We gingen vanuit Hong Kong met de boot over. Iets voor etenstijd kwamen we aan Macau. Snel tassen droppen en op naar een wereld van glitter, glamour en een portie geluk! We sliepen op loopafstand van de Cotai strip, de straat waar het om draait in Macau. Macau ademt één ding en dat is geld! Er moet geld verdiend worden, zo snel en zo veel mogelijk! Op de Cotai strip bevinden zich alle wereldberoemde hotels. The Galaxy, The Venetian, Crown en ga zo maar door. In elk hotel bevinden zich meerdere winkelcentrums, honderden restaurants, clubs maar bovenal hele maar dan ook heeeeele grote Casino's. De ergste van allemaal is het Venetian. Dit peperdure complex heeft een grachtengordel op de 2 verdieping waar bootjes door heen varen, net als in venetie, Full HD? Het plafon is bestikkert met een helderblauwe lucht, het lijkt dus alsof je echt in venetie wandelt, niet best. Toen onze kaakspieren weer wat tot rust kwamen van het minuten kijken met open mond, gingen we ons maar eens nuttig maken. Het was inmiddels 18.00 uur. De doelstelling van de avond, zo lang mogelijk plezier hebben van 150 euro ! We kunnen jullie verklappen dat we het uitgehouden hebben tot 00.00 uur maar u raad het al de Bank wint! De volgende ochtend wouden we nog even gebruik maken van het zwembad. Wij met de lift naar desbetreffende etage, daar aangekomen kwamen we dit bordje tegen. Because the cold wheater the swimming pool is closed, re-opening in summer time. Het is buiten 27 graden, geen vuiltje aan de lucht. Doe open dat ding! We snapten er absoluut niks van, we werden vrolijk weer naar boven gedirigeert. Hier wordt maar weer bevestigd dat Chinezen knettergek zijn! Inmiddels zijn we weer in Guangzhou aangekomen en wachten op onze vlucht naar Bangkok van vanavond. We zullen nog even verklaren waarom we uitgeteld zijn. Gister zijn we voor avond eten aangeschoven bij de lokale chinese barbequetent. Dat betekend zitten op de hoek van de straat op een plastic krukje. Met een plaatselijke Jildert achter de barbeque, Heerlijk! Wat ons al eerder opgevallen is in heel China dat veel mensen s'avonds op straat tijdens het eten dobbel spelletjes spelen. Zo zaten wij naast wat hangjeugd welke ook dit fenomeen aan het spelen was. We waren toch wel nieuwsgierig hoe het werkte en de spelregels. Chef braai kon een beetje engels dus voor we het wisten zaten we aan een grote tafels met lokaal gespuis, beide een dobbelbeker met stenen en grote flessen bier op tafel. Toen we het spelletjes een beetje door kregen was het kwaad al geschiet, praten met dubbele tong was een feit. Ondertussen kwamen er lokale gerechten op tafel en als 'buitenlanders' moesten we alles proberen wat zij ons voorschotelden. Dit zijn van die avonden wat zon reis speciaal maakt. Op onze laatste avond tussen de locals, spelletjes spelen met mensen die je niet kan verstaan, dit alles samen met mijn partner in crime, huisgenoot, maat maar bovenal Vriend! Bedankt voor de supertoffe tijd in China! Over een dikke week is Hidde weer te bewonderen in Nederland. We gaan ons nog een weekje begeven in de wondere wereld genaamd Bangkok! Cheers! M & H Ps. Is het al koud?

Yangshuo

Dag vriendjes en vriendinnetjes welkom bij een nieuw avontuur van Heer Fûgel en Koning Spierbal in het land van de knettergekke chinezen. Momenteel bevinden we ons in het karstgebergte, in de buurt van Guilin, om precies te zijn Yangshao. Eindelijk weg van de drukte, grote steden en heel veel stink chinezen;) Graag nemen we u nog even mee naar de laatste dag(en) in Beijing. We hadden jullie al geinformeerd hoe wonderbaarlijk mooi de muur was! We kunnen er niet genoeg over uitwijden. Na de muur terug in het hostel, was de dag nog niet voorbij. Omdat Hidde en Vogel sportfanaten zijn en niet elke dag in Beijing komen, besloten we nog even een kijkje te nemen bij de Olympic Green van de zomerspelen van 2008 in Beijing. Wij in het Hostel vragen tot hoe laat je de Olympic Green kan betreden en tot hoe laat de inmens grote stadions van lichtjes worden voorzien. Daarbij valt te vermelden dat Chinezen gek op lichtjes zijn. Ze willen graag alles verlicht hebben, of het nou gaat om een standbeeld, een plein, zichzelf of een hele berg. Alles zal en moet verlicht worden! In het hostel wist men zeker dat de lichtjes in ieder geval tot 22 uur zouden branden. Kwam dat mooi uit het was 20 uur, anderhalf in de metro, t ken net dachten we. Wat die achterlijke achter een bureau zittende nietsnutten er dan niet bij vertellen is dat de poort om de Olympic Green te betreden om 9 uur sluit. We stonden dus voor een metershoog dicht hek, geen enkele mogelijkheid om dichtbij te komen omdat er jilderts met zaklampen 'toezicht' houden. Ga iets nuttigs doen en laat ons erin, uiteindelijk een kansloze zaak! De volgende ochtend hebben we nog een bliksem bezoek gebracht aan de Beijing Zoo. Omdat we geen tijd hebben om panda beertjes te kijken in het echt. Maar de Beijing Zoo scheen een Giant Panda in hun assortiment te hebben, dus wij naar de Zoo. Na welgeteld 2 minuten in de odierentuin kwamen we erachter dat de naam Zoo in Nederland zichtbaar een andere betekenis heeft. Alle verblijven waren verrot, afgeragt en/of leeg. Te zielig voor woorden. Alle dieren zagen er mager en vies uit. Er staan overal bordjes niet voeren, maar Chinezen kunnen heel goed doen alsof ze niet kunnen lezen. Bij de zebra's probeerde ik te vergeefs een plastic zakje van winegums uit zijn bek te vissen. De dieren krijgen alles toegeworpen chips, popcorn & lege waterflesjes niet echt een diervriendelijke maaltijd. We hadden bedacht om het beste voor het laatst te bewaren, de Giant Panda. Toen we bij het arme beest aankwamen zakte me de moed echt in de schoenen. Kunnen we deze dierentuin ook kopen? Het beest was in plaats van zwart met wit, bruin en lag voor dood in een hoekje. We durfden uit schaamte bijna geen foto te maken.. Te ernstig, -1 voor Beijing! In de middag was het tijd om Beijing te verlaten en te verkassen richtig het zuiden, Hangzhou! Dit was maar een tijdelijke stop, uiteindelijk eindpunt Yellow Mountain in Huangshan. We kwamen op vrijdag aan in Hangzhou en zouden 1 nachtje slapen en dan direct doorgaan de bergen in. Een vriendelijke chinees, (ze bestaan dus toch) in ons hostel attendeerde ons op een gigantische vuurwerk show op zaterdag, welke we niet mochten missen. Ok, wij zijn de beroerdste niet en blijven tot het vuurwerk. Het vuurwerk zou plaats vinden rond een groot meer, maar er moest wel betaald worden om gekeken te worden (uiteraard). Het meer was helemaal afgesloten met bouwschotten, welke elke ingang blokkeerde. Betalen was geen optie dus waren we van plan het vuurwerk te aanschouwen vanaf de parkeerplaats voor ons hostel, welke naast het meer lag. Dat hadden honderen andere chinezen ook bedacht, dus het stond hutje mutje op het kleine parkeerplaatsje. Het vuurwerk wat volgde was veel, hard en super mooi! Voordat we naar de bergen in huangshan konden gaan moesten we eerst een slaapplaats regelen voor bovenop de berg. We hadden al vernomen dat alle hotels de hoofdprijs vroegen. Toen we in het lobby wat kletsen over ons aanstaande tripje en we er niet echt uitkwamen, verscheen er hulp uit onverwachte hoek. Een nederlandse jongen had onze struikelpunten wat aangehoord en schoot ons te hulp. Johan toverde een kaartje te voorschijn van Mister Hu, bel hem en hij regelt het. Zo gezegd zo gedaan en inderdaad, mister Hu kon dat wel voor ons regelen. De volgende ochtend vroeg met de bus naar Huangshan voor een 2 daagse bergbeklimming. Op het busstation stond Mister Hu op ons te wachten. Een klein chinees mannetje met een retro adidias trainingspak uit de jaren 60 en een grote zwarte bolide. Mister Hu kwam amper boven het stuur uit, een kussentje zou geen overbodige luxe zijn. Vanaf zijn guesthouse/restaurant begon onze 2daagse. We ontmoeten een canadees, welke op een zelfde wijze in contact was gekomen met Mister Hu. Samen met scott begonnen we in de namiddag met de beklimming. We dachten rustig omhoog te wandelen, maar dit bleek andere koek. Alleen maar betonnen treden, welke we eigenlijk na de muur al niet meer konden zien, een ware hel. 7,5 km stijl omhoog, hoera. Na een struggeling van 3,5 uur kwamen we uitgeteld boven. De zware tocht was al snel vergeten door het fantastische uitzicht bovenop een van de vele bergpieken. We zaten in de wolken, dat is toch wel vrij bijzonder. Bovenop de berg stonden alleen maar dikke hotels, waar dikke chinezen hun geld konden uitgeven. Wij sliepen ook in zon duur hotel, maar dan niet in een dure kamer maar ergens achter in het hotel, in een donker hol, daar waren 4 kamertjes met in elk kamertje 6 stapelbedden. Dat had mister Hu knap geregeld, ahum. Het was er vies, koud en er sliepen 9 andere rochelende chinezen bij ons op de kamer. Als de avond valt is er vrij weinig te beleven op de berg, dus maar vroeg op bed, want de zonsopgang stond ons al vroeg op te wachten. Om negen uur gingen de lichten uit op onze kamer, het deed ons even terugdenken aan schoolkamp in groep acht. En dat de meester zei, en nu slapen! Maar slapen met 9 kleine en stinkende dwergjes in je kamer, dat is onmogelijk. De eerste kabouter had zijn wekker gezet om 3 uur, de tweede om tien over 3 en zo door. Om 4 uur in de morgen was de kamer zo goed als leeg, we besloten ook maar op te staan en ons klaar te maken voor de zonsopgang. Alle jildert's hadden zich verzameld op de bergpiek voor het beste plekje met hun dikke camera's. Wij moesten er ons maar wat doorwurmen. Ik moet toegeven dat het niet de meest fantastische sunrise ever was. Maar de omgeving waar we ons bevonden maakte een hoop goed. Inmiddels 8 uur, hadden we 3 opties. Nog een nacht op de berg blijven en de ongeving op de berg verkennen, afdalen via de lange kant wat ongeveer 6 uur in beslag nam of afdalen via de zelfde route als we kwamen en zorgen on zo snel mogelijk naar Shanghai te geraken. Optie A was uit den boze, want nog een avond slapen in die dorm was te ernstig! Optie B, in beraad genomen, maar aangezien we niet geslapen, gedoucht of ontbeten hadden kozen we maar voor optie C. We verlieten om 8.30 am de berg voor de afdaling en 8.58 pm kwamen we met trein aan in Shanghai. Na dik 12 uur in bussen, trein en taxi, kwamen we uitgeteld bij Bauke en Minke in Shanghai aan. De volgende ochtend zouden we onze handgemaakt pakken en jas ophalen bij de Taylor in downtown Shanghai. Ondertussen waren de treinkaartjes naar Guilin al besteld en opgehaald voor woensdagavond. Minke was dinsdag ook vrij, dat kwam goed uit want dan konden we samen naar de meneer van de pakken. Toen Hidde zich in zijn nieuwe hees was al snel duidelijk dat chinezen vakwerk leveren. Beide pakken zaten hem als gegoten. Binnenkort maar uittesten op een bruiloft of vrijgezellenfeest.. (Roept u maar) Vogels nieuwe winterjas was ook een plaatje, we kunnen beide dus weer goed voor de dag komen in hollanda. Alles zit in een grote doos, samen met wat all stars en vans, inmiddels ergens op een boot op de oceaan richting ons kleine kikkerlandje. Woensdag was het tijd om afscheid te nemen van Bauke en Minke. We zouden in de nachttrein stappen richting Guilin. Na een lekkere lunch in downtown Shanghai vertrokken we richting het station. Eenmaal op het station met een half uur voor vertrek dachten we dat we gebakken zaten, maar we kwamen bedrogen uit. We stonden met ons goede gedrag op t verkeerde station. Met nog 25 minuten op de klok was het een kansloze missie. Uiteindelijk met veel moeite de kaartjes opgeboekt voor de volgende dag. Vanaf het station Minke en Bauke verrast met het goede nieuws dat we nog een dagje zouden blijven:) Donderdagavond wel gelukt om het goede station te vinden en het juiste bedje in de trein. T begin van een helse reis, 23 uur op een houten plank, bed genaamd. Na de eerste paar uurtjes muziekje luisteren, kaarten, boek lezen ga je je toch vervelen, gek he:) Aangekomen in Guilin direct door in bus richting het prachtige Yuangshao. Yuangshao is een klein dorpje op 2 uur rijden van Guilin en omringd door honderden kleine en grotere bergen. Het is alsof yuangshao al bestond en dat bergen er later in geplakt zijn. Het is zo mooi maar ziet er een beetje gek uit. De eerste avond moesten we natuurlijk gelijk het dorpje in om shotjes te scoren voor Hidde, hij was om 00.00 jarig! We gingen op tijd op pad, vergezelt door een duitser. Biertjes zijn 700 ml en kosten een euro! Hidde piekte bijna te vroeg, maar kon zich inhouden. Vrind Fugel had om 12 uur keurig 7 shotjes en een Sneeuwwitje klaar staan op de beerpong tafel. Hidde had het wat zwaar, maar gelukkg kon hij zich herpakken voor een gezellige avond met veel westerse mensen. Hidde heeft op zijn verjaardag een fiets tocht gemaakt door het prachtige landschap van Yuangshao. Het is heerlijk om nu eindelijk lekker op het platteland te zijn en een heel ander China te zien! We hebben de laatste 2 weken alleen maar door grote steden geraced, we genieten dan ook extra van de rust en de mooie natuur;) We komen net terug van een kajak tour over de Li River. Tot onze grote verbazing waren we de enige die vandaag gingen kajakken. Na een eindje rijden kwamen we aan bij de rivier, we werden in een kajak gezet, kregen een kaartje van de omgeving mee, het enige wat de vrouw zei was 'Enjoy'! Euuh jaa ok, bedankt maar waar moeten we heen. Ze wees een richting uit en gebaarde wat naar het kaartje. Dus wij begonnen maar braaf te peddelen. Peddelen in deze omgeving is niet bepaald een straf. Het is adembenemend mooi, maar het mooiste van alles is dat we alleen waren op de rivier. Je kon een speld horen vallen zo ongelofelijk stil was het, heerlijk! Morgen gaan we op de scooter een tocht maken naar Xingping. Een mooiste gedeelte van het karst gebergte. Dinsdagnacht verkassen we weer richting de grote stad. Onze laatste week gaan we spenderen in HongKong en Macau. De foto's verschijnen zo snel mogelijk ofwel hier of facebook. Als het internet het toelaat. Hopenlijk zijn jullie nu weer een beetje bij..! Tuutsje Fûgel en Spierbal

Beijing

Dag lieve kindjes, Een bijzonder goede morgen! Het is hier 5.30 in de morgen en het is ontzettend koud. We zitten in een stinkend oud busje en gaan richting de muur. We zouden ontbijt krijgen bij ons zware trektocht. Onder ontbijt verstaan ze in China een colaatje en een koude ham muffin van de Mac Donalds, zeer waarschijnlijk nog van de vorige dag. We kijken allebei echt uit naar ons avontuur op de muur, we hadden beiden de voorwaarde gesteld dat we op een stuk van the great wall wouden lopen waar we bijna niemand zouden tegenkomen. Graag nemen we jullie nog even mee naar Shanghai. We hadden al verteld wat een ongeloofelijk mooie en wereldse stad het is. Het wordt alleen nog maar mooier! Inmiddels zaterdagochtend, alweer bijna een week van huis. Het was tijd om vriend Hidde in een nieuw outfit te hijsen. Bij de lokale pakkendude van Bauke werden talloze boeken opengeslagen met uitgescheurde plaatjes/advertenties van mooie mannen met een veel te duur pak aan. Het werkt zo, wijs het juiste plaatje aan en zie daar je eigen Hugo Boss pak. In één van deze boeken kwam ik ook een kekke winterjas tegen, handgemaakt. We zijn benieuwd, vanaf 16 october liggen onze juweeltjes klaar in de schappen in Shanghai. Bauke en Minke namen ons s'avonds mee naar een typisch Shanghainees restaurant genaamd Kagen. Het is een tepanyakki restaurant, voor de nono's onder ons, een restaurant waar je zit aan een grote tafel met een bakplaat aan de lange zijde. Achter deze bakplaat staat een chinees welke aardig goed is in wokken! Bij elk elk gerecht hoor je een shotje japanse sake te drinken, lekker ahum:) Na het dinner was het tijd om de heupjes los te gooien. We gingen naar Club M1nt, de club waar Boeke de Bauke als doorbitch heeft gewerkt. We hadden van bauke een beetje gehoord hoe het er aan toe ging in deze club, niets ervan was gelogen. Oh my god waar zijn we beland. Je moet je voorstellen dat je de club zich op etage 24 bevindt en als de lift opengaat je in een donkere gang komt met aan weerskanten een lang aquarium met daarin haaien, nou ja zo dus, Hoe Dan?! Drinken bestellen doe je niet per glas maar per fles, dan hebt u even een idee. Een rondje halen van 4 bacotjes kwam uit op een totaal van 55 euro, alstublieft meneer contant betalen of credit card?! Maar ach zoiets kom je niet elke week tegen! We zijn maandag voor t eerst alleen de 'grote' stad ingeweest. De vakantie is voor chinezen inmiddels weer afgelopen en het is weer wat bedaard op straat, een prima gelegenheid om zelf eens Shanghai te verkennen. We hadden een klein beeld gekregen hoe de stad in elkaar stak. In de namiddag belanden we onder people square in een arcade hall. We wisten dat chinezen gek waren op alles wat computerspelletjes ademt, maar ze zijn echt knettergek. Dansmachines, guitarhero voor gevorderden & fruit ninja waarbij je zelf het denkbeeldige zwaard vast hebt. Name it en the've got it! Zo hebben wij uit de grijpautomaat maar een grote vogel knuffel gehaald om niet met lege handen thuis te komen. Als afsluiter van een te gek shanghai zijn we nog even terug naar The Bund geweest om de zonsondergang te kijken en prachtige plaatjes te schieten van een oogverblindende skyline. Eerder in de week waren we al in de hoogste toren van de stad geweest. 492 meter hoge skyscraper van meer dan 100 verdiepingen. Eenmaal boven is te zien waarom Shanghai alleen al net zo groot is qua inwoners aantal als Nederland. Het is zo abnormaal groot! We hebben inmiddels Shanghai ingeruild voor Beijing. Nog zon kaskraker van een stad. Beijing ziet er lang niet zo mooi en fancy uit als Shanghai maar Beijing proeft een en al cultuur. We hebben gister onze eerste echte sleur dag gehad. We zijn om half 9 de deur uitgelopen en kwamen uitgeteld om 8 uur pm het hostel binnen rollen. We hebben dan ook echt een culturele dag gehad! Eerst naar Tian Men Square, het plein van de hemelse vrede. Toen we richting het plein liepen konden we het plein eerst niet vinden, het stond er namelijk zwart van de mensen. Allemaal lelijke chinezen in groepen met dezelfde gekleurde petjes. Met voorop een net iets knappere chinees met iets wat op een stok lijkt boven zijn hoofd met daaraan een klein vlaggetje met dezelfde kleur als de petjes van zijn groep, te hilarisch. Onderweg naar de forbidden city, welke tegenover tian men square ligt werden we aangesproken door een oudere man, do you need tourguide, been already to the wall sir. We negeerden het wat, maar een doorzetter als hij was bleef hij maar meelopen, en vertelde toch wel een aantal leuke dingen en gaf een aantal handige tips. Voor we het wisten waren we samen met Jildert in de verboden stad en hadden we het idee dat we niet meer van en afkwamen. Vooruit jij mag met ons mee. Jildert ging als een wilde tekeer en sleurde ons van hotspot naar hotspot. Jildert was 52 jaar maar loopt de avondvierdaagse in minder dan 3dagen :) Braaf als we waren slenterden we in een slakkengangentje achter hem aan. Voor het eerst deze trip was de lucht compleet blauw, was het een dikke 28 graden, prima omstandigheden! Jildert nam ons mee in de metro richting het Zomerpaleis van de keizer. Van Minke hadden we pasjes gekregen voor de metro in beijing, deze kwamen dus mooi van pas. Jildert had zijn eigen pas, zoals overal voor, hij toverde nu weer een senioren metrokaart tevoorschijn, wat een held! Het vakantiehuis van de keizer is het Zomer Paleis. Dit paleis is ongeveer evengroot als de binnenstad van Ljouwert, heel vervelend zon 2de huisje. The Summer Palace ligt aan een groot meer, waar je heerlijk kan wandelen en een prachtig uitzicht hebt. We zijn de rest van de middag hier maar gebleven omdat het hier zo gigantisch mooi was. Jildert was het er zichtbaar niet mee eens, maar toen er geld tevoorschijn kwam was hij plots weer onze beste vriend. Een van onze to do's op deze trip in China was Peking Eend proberen. Dat hebben we dan ook gister maar ondervonden. We hadden in het hostel gevraagd waar je goed maar toch lokaal een fijn stukje eend kon proberen. Eenmaal aan tafel in een restaurantje werden we bediend door 10 mannen en vrouwen. Hier in China hebben ze een overschot aan chinezen, maar iedereen moet werken. Dus term melkert banen nemen ze hier maar al te letterlijk. Onze eend werd aan tafel geserveert, de bordjes werden neergezet door nummer 1, nummer 2 kwam de rijst brengen, nummer 3 sneedt de eend, nummer 4 zette de bordjes met eend op tafel. Kind kan de was doen! Toen de jongedame had voorgedaan hoe een chinees peking eend eet, was het de beurt aan ons. We kunnen onze to do tevreden afvinken want peking eend is oprecht een delicatesse! Terwijl ik dit schrijf komen we dus echt net van de muur af. Hoe gigantisch gaaf was dit! De hele muur verlaten, het leek wel een film set! We werden afgezet bij Jing Shan Lin wall, het oude gedeelte van de muur, waar het alles behalve vlak is. We konden de muur beklimmen tot net iets voor Simantai zon 3 km verderop. Omdat je bij dit punt niet verder kan, is het enige wat je kan doen is rechtsomgekeerd maken, het hele pokke eind weer terug klauteren! Maar oh oh wat was dit vet, ongetwijfeld een van de mooiste momenten uit ons prille leventje!! We verkassen morgenavond weer naar beneden, we treinen naar Hangzhou! Om vervolgens door te steken naar de bergen van HangShan. Voor foto's verwijzen we u graag door naar feesboek! Ajetoo Buur!

Shanghai

Dag lieve kijkbuis kinderen! We zijn inmiddels aangemeerd in Shanghai. Na een reis van 3 dagen, kunnen we eindelijk vanuit een inmens groot Shanghai 'Ni Hao' zeggen.  We hebben in 3 dagen meer in het vliegtuig gezeten dan we aan land zijn geweest, maar wat een belevenis! Al die verschillende landen, talen, culturen en dat alles in 72 uur. Na een korte tussenstop op Abu Dhadi airport, werd snel de reis vervolgt naar Bangkok! Door het tijdsverschil met hollanda hadden we klein middagje overgeslagen. We waggelden wat duf in ons joggingbroekje tegen de avond het vliegveld van Bangkok af. De klamme warmte was gelijk weer merkbaar. Omdat vrind fugel wel vaker in Bangkok is geweest duurde het niet lang voordat we in een taxi naar Khao San Road zaten. Ook het oude hostel was zo terug gevonden, dus in rap tempo lagen we even heerlijk bij te komen in onze vIerkante betonnen hok:)  Na een welverdiend biertje zijn we nog even gaan struunen op Kha San. De termen 'you wanna buy my friend' 'you pretty boy' 'kijke, kijke' & 'you like ping pong show' rolden als warme broodjes over de toonbank. Ik voelde me gelijk weer vertrouwd, er is geen klap veranderd:)! Na een heel kort nachtje gelijk weer terug naar die airport voor onze vlucht naar Guangzhou, China. Na een zeer voorspoedig tripje, kwamen we verrassend snel China binnen. Het verschil tussen China en de rest van Azië was gelijk merkbaar. Oftewel we snappen er helemaal niks van. Wat we wel begrepen was dat Chinezen hele bijzondere flamingo's zijn, en ze zijn met heeeel veel. Een taxi krijgen vanaf het vliegveld is al een belevenis op zich. Ik had nooit gedacht dat ik plaatjes zou gaan aanwijzen, maar voor alles een eerste keer. Onderweg naar het Hostel keken we onze ogen uit, het is allemaal zo groot en zo massaal in China. Amsterdam verandert plots in een dorp. Iets na middennacht kwamen we uitgeteld aan bij ons Hostel.  Verlangend naar een biertje, douche en bed kwamen we bedrogen uit. Onze enige vooraf geboekte hostel reservering was niet goed gegaan. In plaats van een romantisch kamertje voor twee, kwamen we uit op een gemixte dorm. Achteraf prima, na luttele minuten werd er ' er is er 1 jarig, hoera hoera' gezongen voor Hidde, hij is natuurlijk later deze trip jarig. Bijzonder is wel dat deze verjaardagshit gezongen werd door een Israëlisch meisje!  De volgende ochtend zouden we vroeg naar het trein station gaan om tickets te scoren voor de trein naar Shanghai. Noemenswaardig om te vermelden dat Hidde voor de wekker wakker was, en vriend vogel wakker maakte, enthousiast als hij is! Aangekomen bij het station was het drama, met hoofdletter D. We wisten dat het nationale holidayweek was China, maar dat iedereen tegelijk een kaartje op het station wou kopen, dat niet. Uiteindelijk in de rij beland met 1000 andere Chinezen, u voelt de bui aankomen, no tickets for u sir, Kak! Terug in het hostel had Boeke 'held' de Bauke vrij snel 2 vliegtickets opgespoord om later die middag alsnog naar Shanghai te verkassen per airbus. Een gemiddelde treinreis van Guangzhou naar Shanghai neemt zon 20 uur in beslag, per vliegtuig waren we 'slechts' in 100 minuten ter plaatse.  Onderweg in de taxi naar het appartement van Bauke en Minke downtown Shanghai keken we adembenemend naar alle wolkenkrabbers die één voor één de revu passeerden.  Heel indrukwekkend, ik heb in mijn eerste trip alwat grote steden mogen zien maar dit slaat nergens op. Alles moet groot groter grootst, het lijkt wel een onderlinge competitie. We zijn nu 2 dagen in Shanghai maar we kunnen nog niet echt ons oriënteren waar we ons bevinden. Wel weten we dat alle straten op Lu eindigen en alle taxichauffeurs je vraag beantwoorden met een vriendelijke knik met een glimlach. Echt wijs word je er niet van.. We hebben wat rond gehangen in de enorme shoppingmalls, het park & onze grote vriend Starbucks! Minke en Bauke kunnen zo een diploma krijgen voor erkende reisgidsen, ze weten alles naadloos te vinden, heel handig! We hebben natuurlijk het nachtleven van Shanghai onder de loep genomen. Als ervaringsdeskundigen in het horecawereldje gaat ons dat prima af. Biertjes bestellen gaat per halve liter, we mogen die Chinezen wel. Vanmiddag de fake market even van een bezoek voorzien. Het afdingen naar een troosteloos dieptepunt gaat ons goed af. Dat de Chinezen vervolgens boos worden als we het toch niet kopen, snap ik dan ook wel:) Het blijft topsport en verschrikkelijk leuk! Hidde is dan toch wel te spreken over zijn topaankoop, het voetbalshirt van Drogba van de plaatselijke giganten van FC bal op de lat. Morgenochtend staat een bezoek aan de pakkenman op het programma. Hidde laat zich omtoveren tot een ware zakenman die dure speeltjes aan veel te rijke mensen verkoopt. Waarschijnlijk laat ik me ook verleiden tot een aankoop van een mooi zwarte stukje stof! Het kost tenslotte niet duur:)  Als de schemering valt gaan we langs de rivier de skyline bewonderen en foto's maken zoals deze op ansichtkaarten te zien zijn! Na het eten zullen we decadent biertjes gaan drinken in Club Mint. Mint is zeg maar de crème de la crème van het nachtleven. Een club waar je alleen binnenkomt als je connecties hebt, laat Bauke die nou net hebben:) De reisplannen worden iets gewijzigd. Minke heeft ons wat leuke tips gegeven voor een stukje binnenlands China. We zullen de komende weken ook een binnenwaartse trip maken in het noorden van China, we gaan het platteland op om cultuur te snuiven zo tegen de grens van Tibet aan. Kusje Doei! Koning Spierbal & Vrind Fûgel

Het begint weer te kriebelen..

"A journey is best measured in friends rather than miles"

I've been on five different forms of transport in the last 17 hours, my bum is numb, and the snickers i bought myself as a treat has melted all over my backpack and there is a drunk guy next to me who keeps poking me while i'm trying to get some sleep on this rickety old train.

Despite the situation, everything is alright. At the moment, i'm lucky enough to be travelling with some great people I met along the way and whatever unfortunate event occurs, guaranteed we'll find humour in the situation and all of a sudden our harships don't seem half as bad. Who knew that having a traveller's diarreoh or falling of a motorbike could be some damn funny!

I ended up on my journey as a solo traveller, arriving in my first destination Sapa North Vietnam. I stepped out of the train naive and nervous about the prospect of travelling alone. I'd wanted to travel for a while. Shunning family fears of a 23 year old boy on the road alone. It was something I just knew I had to do, and for so far i'm addicted.

Half in an attempt to prove that I was grown up enough not to lose my own passport, get trown in a foreign prison or become a hippie and set up my home with the hill tribes somewhere in the North. (Although I came close to one of two of these!) This was MY adventure, MY journey. Personal development, finding myself or whatever you want to call it, that's how it began. Me, myself and I. And although a little lonely at times, that was just fine.

However, as most of you know, it's impossible to stay alone in Asia for very long - even if you wanted to. People are so friendly that you make travel companies instantly. I always found it amazing how you would meet someone in a bus that day and end up sharing a room together that night. In a short space of time you get to know people so well you feel like you've know them forever. It was a huge difference for me coming from the 'great' Holland where if you started a friendly chat with a random person on the train you'd be regarded as a big weirdo.

Amsterdam - Bangkok (10.000 km)

Vietnam (2.675 km) Hanoi - Sapa - Halong Bay - Hue - Hoi An - Nha Trang - Dalat - Mui Ne - Ho Chi Minh - Mekong Delta.

Cambodja (3.215 km) Phnom Penh - Sihanoukville - Kampot - Kep - Siem Reap - Poipet - Battambang - Kratie.

Laos (1.450 km) 4000 Islands - Pakse - Bolaven Plateau - Vientienne - Vang Vieng - Luang Prabang.

Thailand (4.225 km) Chang Mai - Pai - Phuket - Koh Phi Phi - Krabi - Railey - Ao Nang - Koh Tao - Koh Pangan - Surritani - Bangkok

Bangkok - Dusseldorf (12.000 km)

Total Distance 33.565 km

Looking back on my time backpacking I feel that each step along the way I met people that taught me something new. Learning about the different upbringings of friends I met travelling meant that I wasn't just learning about the country I was backpacking in, but many different cultures across the world. Fran, the 32 year old argetinian shopaholic businessman, Lahm and Lea my orphan roomkids in Cambodia or Bex and Kate the cool English girls.

Meeting people brought me new ideas, new ways of looking at the world and new inspiration about the thousand different ways there are to live your life on this planet. I met people that I could never meet in the local pub back home and learnt things I never learned sitting behind a desk.

Many people leave home for a reason and although ' finding yourself' may be a bit cliche, we all travel to learn more about ourselves. While travelling alone can be interesting in terms of becoming more independent and getting to know yourself. I have since discovered that meeting people plays a huge part in this development. I think that the most profound moments of travelling were moments that I shared with others.

When I ask backpackers about their favourite places and moments form their travels they rarely speak of landscapes and sights. More often they talk interesting characters and great friends that they met that made a certain place wonderful for them. ' A great crowd of people.' ' A fantastic group of friends.' You'll remember the people you met in a place long after the memories of the views have faded.

And maybe i'm getting soppy in my old age (becoming 25) but through all my time travelling it was the moments shared that have become etched in my memory and have become real special. Even if you can't speak the same language as another people (Although i'm thinking and dreaming in English) it may be just glance with a child as you both watch a latern fly into the sky. It's the human connection and shared appreciation of this diverse interesting world that is what it is all about for me.

Thanks for flying with Vogel/Dutchie/Micheal/Mikey Airlines!

Time to go home...

Bangkok, Thailand

Lieve kijkbuis kinderen!

Daar ben ik dan weer in Bangkok! Terug waar het allemaal begon. Na een prachtige reis door het bovenste gedeelte van Zuid Oost Azie, is het tijd om huiswaarts te keren.

Als ik mijn ogen sluit dan liggen mijn gedachten nog op het strand van Koh Pangan. Hagelwitte stranden een diep blauwe zee, non stop 35 graden. Een hottub uitkijkend op de zee waar elke avond een wonderbaarlijk natuurverschijnsel plaatsvindt, zonsondergang waar letterlijk je mond van open valt.

Ik kan me een slechter uiteinde van mijn reis bedenken. Het gevoel van vakantie gaat steeds meer overheersen maar daar tegenover staat dat ik binnen enkele dagen mijn fantastische ervaringen met jullie mag delen.

Mijn laatste vermeldingswaardevolle feit is dan toch wel de Full Moon Party. De meeste full moon bezoekers waren al zeker 3 dagen van te voren op het eiland om een verkenningsrondje te maken en om alvast sfeer te proeven. De Full Moon Party begon een 20tal jaren terug als een verjaardagsfeestje met 40 bezoekers. Maar is intussen misschien wel het populairste strandfeest ter wereld. Met nationaliteiten van over de hele wereld wordt zon 2,5 dag lang het strand van Had Rin omgetoverd tot een ware feestende mensenmassa.

Samen met zon 18.000 andere strandslenteraars heb ik een fantastische avond gehad. Dan nog maar te zwijgen over de zonsopkomst, dit staat samen met zon 5000 andere backpackers op ons netvlies gegrifd.

Met dit beeld in mijn achterhoofd komt er een einde aan mijn onvergetelijke trip.

Inmiddels in Bangkok wordt er nog afgerekend met een paar belangrijke details. Oa. het aan laten meten van een maatpak en een shophalic is geboren in mij.

Mijn allerlaatste blog zal gelijk hierna verschijnen, het is een engelstalig blog. Wat ik geschreven heb gedurende mijn reis, daarmee wil ik mijn blog afsluiten!

Dankjewel allemaal dat ik mijn verhalen met jullie mocht delen, ik hoop dat ik een passend beeld heb gegeven van mijn reis. Al jullie reacties hebben mij tijdens de reis een sterk en goed gevoel geveven, dank daarvoor!

Tijd om huiswaarts te keren!

Peace, Mies