Dag vriendjes en vriendinnetjes welkom bij een nieuw avontuur van Heer Fûgel en Koning Spierbal in het land van de knettergekke chinezen. Momenteel bevinden we ons in het karstgebergte, in de buurt van Guilin, om precies te zijn Yangshao. Eindelijk weg van de drukte, grote steden en heel veel stink chinezen;) Graag nemen we u nog even mee naar de laatste dag(en) in Beijing. We hadden jullie al geinformeerd hoe wonderbaarlijk mooi de muur was! We kunnen er niet genoeg over uitwijden. Na de muur terug in het hostel, was de dag nog niet voorbij. Omdat Hidde en Vogel sportfanaten zijn en niet elke dag in Beijing komen, besloten we nog even een kijkje te nemen bij de Olympic Green van de zomerspelen van 2008 in Beijing. Wij in het Hostel vragen tot hoe laat je de Olympic Green kan betreden en tot hoe laat de inmens grote stadions van lichtjes worden voorzien. Daarbij valt te vermelden dat Chinezen gek op lichtjes zijn. Ze willen graag alles verlicht hebben, of het nou gaat om een standbeeld, een plein, zichzelf of een hele berg. Alles zal en moet verlicht worden! In het hostel wist men zeker dat de lichtjes in ieder geval tot 22 uur zouden branden. Kwam dat mooi uit het was 20 uur, anderhalf in de metro, t ken net dachten we. Wat die achterlijke achter een bureau zittende nietsnutten er dan niet bij vertellen is dat de poort om de Olympic Green te betreden om 9 uur sluit. We stonden dus voor een metershoog dicht hek, geen enkele mogelijkheid om dichtbij te komen omdat er jilderts met zaklampen 'toezicht' houden. Ga iets nuttigs doen en laat ons erin, uiteindelijk een kansloze zaak! De volgende ochtend hebben we nog een bliksem bezoek gebracht aan de Beijing Zoo. Omdat we geen tijd hebben om panda beertjes te kijken in het echt. Maar de Beijing Zoo scheen een Giant Panda in hun assortiment te hebben, dus wij naar de Zoo. Na welgeteld 2 minuten in de odierentuin kwamen we erachter dat de naam Zoo in Nederland zichtbaar een andere betekenis heeft. Alle verblijven waren verrot, afgeragt en/of leeg. Te zielig voor woorden. Alle dieren zagen er mager en vies uit. Er staan overal bordjes niet voeren, maar Chinezen kunnen heel goed doen alsof ze niet kunnen lezen. Bij de zebra's probeerde ik te vergeefs een plastic zakje van winegums uit zijn bek te vissen. De dieren krijgen alles toegeworpen chips, popcorn & lege waterflesjes niet echt een diervriendelijke maaltijd. We hadden bedacht om het beste voor het laatst te bewaren, de Giant Panda. Toen we bij het arme beest aankwamen zakte me de moed echt in de schoenen. Kunnen we deze dierentuin ook kopen? Het beest was in plaats van zwart met wit, bruin en lag voor dood in een hoekje. We durfden uit schaamte bijna geen foto te maken.. Te ernstig, -1 voor Beijing! In de middag was het tijd om Beijing te verlaten en te verkassen richtig het zuiden, Hangzhou! Dit was maar een tijdelijke stop, uiteindelijk eindpunt Yellow Mountain in Huangshan. We kwamen op vrijdag aan in Hangzhou en zouden 1 nachtje slapen en dan direct doorgaan de bergen in. Een vriendelijke chinees, (ze bestaan dus toch) in ons hostel attendeerde ons op een gigantische vuurwerk show op zaterdag, welke we niet mochten missen. Ok, wij zijn de beroerdste niet en blijven tot het vuurwerk. Het vuurwerk zou plaats vinden rond een groot meer, maar er moest wel betaald worden om gekeken te worden (uiteraard). Het meer was helemaal afgesloten met bouwschotten, welke elke ingang blokkeerde. Betalen was geen optie dus waren we van plan het vuurwerk te aanschouwen vanaf de parkeerplaats voor ons hostel, welke naast het meer lag. Dat hadden honderen andere chinezen ook bedacht, dus het stond hutje mutje op het kleine parkeerplaatsje. Het vuurwerk wat volgde was veel, hard en super mooi! Voordat we naar de bergen in huangshan konden gaan moesten we eerst een slaapplaats regelen voor bovenop de berg. We hadden al vernomen dat alle hotels de hoofdprijs vroegen. Toen we in het lobby wat kletsen over ons aanstaande tripje en we er niet echt uitkwamen, verscheen er hulp uit onverwachte hoek. Een nederlandse jongen had onze struikelpunten wat aangehoord en schoot ons te hulp. Johan toverde een kaartje te voorschijn van Mister Hu, bel hem en hij regelt het. Zo gezegd zo gedaan en inderdaad, mister Hu kon dat wel voor ons regelen. De volgende ochtend vroeg met de bus naar Huangshan voor een 2 daagse bergbeklimming. Op het busstation stond Mister Hu op ons te wachten. Een klein chinees mannetje met een retro adidias trainingspak uit de jaren 60 en een grote zwarte bolide. Mister Hu kwam amper boven het stuur uit, een kussentje zou geen overbodige luxe zijn. Vanaf zijn guesthouse/restaurant begon onze 2daagse. We ontmoeten een canadees, welke op een zelfde wijze in contact was gekomen met Mister Hu. Samen met scott begonnen we in de namiddag met de beklimming. We dachten rustig omhoog te wandelen, maar dit bleek andere koek. Alleen maar betonnen treden, welke we eigenlijk na de muur al niet meer konden zien, een ware hel. 7,5 km stijl omhoog, hoera. Na een struggeling van 3,5 uur kwamen we uitgeteld boven. De zware tocht was al snel vergeten door het fantastische uitzicht bovenop een van de vele bergpieken. We zaten in de wolken, dat is toch wel vrij bijzonder. Bovenop de berg stonden alleen maar dikke hotels, waar dikke chinezen hun geld konden uitgeven. Wij sliepen ook in zon duur hotel, maar dan niet in een dure kamer maar ergens achter in het hotel, in een donker hol, daar waren 4 kamertjes met in elk kamertje 6 stapelbedden. Dat had mister Hu knap geregeld, ahum. Het was er vies, koud en er sliepen 9 andere rochelende chinezen bij ons op de kamer. Als de avond valt is er vrij weinig te beleven op de berg, dus maar vroeg op bed, want de zonsopgang stond ons al vroeg op te wachten. Om negen uur gingen de lichten uit op onze kamer, het deed ons even terugdenken aan schoolkamp in groep acht. En dat de meester zei, en nu slapen! Maar slapen met 9 kleine en stinkende dwergjes in je kamer, dat is onmogelijk. De eerste kabouter had zijn wekker gezet om 3 uur, de tweede om tien over 3 en zo door. Om 4 uur in de morgen was de kamer zo goed als leeg, we besloten ook maar op te staan en ons klaar te maken voor de zonsopgang. Alle jildert's hadden zich verzameld op de bergpiek voor het beste plekje met hun dikke camera's. Wij moesten er ons maar wat doorwurmen. Ik moet toegeven dat het niet de meest fantastische sunrise ever was. Maar de omgeving waar we ons bevonden maakte een hoop goed. Inmiddels 8 uur, hadden we 3 opties. Nog een nacht op de berg blijven en de ongeving op de berg verkennen, afdalen via de lange kant wat ongeveer 6 uur in beslag nam of afdalen via de zelfde route als we kwamen en zorgen on zo snel mogelijk naar Shanghai te geraken. Optie A was uit den boze, want nog een avond slapen in die dorm was te ernstig! Optie B, in beraad genomen, maar aangezien we niet geslapen, gedoucht of ontbeten hadden kozen we maar voor optie C. We verlieten om 8.30 am de berg voor de afdaling en 8.58 pm kwamen we met trein aan in Shanghai. Na dik 12 uur in bussen, trein en taxi, kwamen we uitgeteld bij Bauke en Minke in Shanghai aan. De volgende ochtend zouden we onze handgemaakt pakken en jas ophalen bij de Taylor in downtown Shanghai. Ondertussen waren de treinkaartjes naar Guilin al besteld en opgehaald voor woensdagavond. Minke was dinsdag ook vrij, dat kwam goed uit want dan konden we samen naar de meneer van de pakken. Toen Hidde zich in zijn nieuwe hees was al snel duidelijk dat chinezen vakwerk leveren. Beide pakken zaten hem als gegoten. Binnenkort maar uittesten op een bruiloft of vrijgezellenfeest.. (Roept u maar) Vogels nieuwe winterjas was ook een plaatje, we kunnen beide dus weer goed voor de dag komen in hollanda. Alles zit in een grote doos, samen met wat all stars en vans, inmiddels ergens op een boot op de oceaan richting ons kleine kikkerlandje. Woensdag was het tijd om afscheid te nemen van Bauke en Minke. We zouden in de nachttrein stappen richting Guilin. Na een lekkere lunch in downtown Shanghai vertrokken we richting het station. Eenmaal op het station met een half uur voor vertrek dachten we dat we gebakken zaten, maar we kwamen bedrogen uit. We stonden met ons goede gedrag op t verkeerde station. Met nog 25 minuten op de klok was het een kansloze missie. Uiteindelijk met veel moeite de kaartjes opgeboekt voor de volgende dag. Vanaf het station Minke en Bauke verrast met het goede nieuws dat we nog een dagje zouden blijven:) Donderdagavond wel gelukt om het goede station te vinden en het juiste bedje in de trein. T begin van een helse reis, 23 uur op een houten plank, bed genaamd. Na de eerste paar uurtjes muziekje luisteren, kaarten, boek lezen ga je je toch vervelen, gek he:) Aangekomen in Guilin direct door in bus richting het prachtige Yuangshao. Yuangshao is een klein dorpje op 2 uur rijden van Guilin en omringd door honderden kleine en grotere bergen. Het is alsof yuangshao al bestond en dat bergen er later in geplakt zijn. Het is zo mooi maar ziet er een beetje gek uit. De eerste avond moesten we natuurlijk gelijk het dorpje in om shotjes te scoren voor Hidde, hij was om 00.00 jarig! We gingen op tijd op pad, vergezelt door een duitser. Biertjes zijn 700 ml en kosten een euro! Hidde piekte bijna te vroeg, maar kon zich inhouden. Vrind Fugel had om 12 uur keurig 7 shotjes en een Sneeuwwitje klaar staan op de beerpong tafel. Hidde had het wat zwaar, maar gelukkg kon hij zich herpakken voor een gezellige avond met veel westerse mensen. Hidde heeft op zijn verjaardag een fiets tocht gemaakt door het prachtige landschap van Yuangshao. Het is heerlijk om nu eindelijk lekker op het platteland te zijn en een heel ander China te zien! We hebben de laatste 2 weken alleen maar door grote steden geraced, we genieten dan ook extra van de rust en de mooie natuur;) We komen net terug van een kajak tour over de Li River. Tot onze grote verbazing waren we de enige die vandaag gingen kajakken. Na een eindje rijden kwamen we aan bij de rivier, we werden in een kajak gezet, kregen een kaartje van de omgeving mee, het enige wat de vrouw zei was 'Enjoy'! Euuh jaa ok, bedankt maar waar moeten we heen. Ze wees een richting uit en gebaarde wat naar het kaartje. Dus wij begonnen maar braaf te peddelen. Peddelen in deze omgeving is niet bepaald een straf. Het is adembenemend mooi, maar het mooiste van alles is dat we alleen waren op de rivier. Je kon een speld horen vallen zo ongelofelijk stil was het, heerlijk! Morgen gaan we op de scooter een tocht maken naar Xingping. Een mooiste gedeelte van het karst gebergte. Dinsdagnacht verkassen we weer richting de grote stad. Onze laatste week gaan we spenderen in HongKong en Macau. De foto's verschijnen zo snel mogelijk ofwel hier of facebook. Als het internet het toelaat. Hopenlijk zijn jullie nu weer een beetje bij..! Tuutsje Fûgel en Spierbal