Hallo Iedereen,

Daar was ik alweer. Ik kon het niet laten om even een kleine update te doen van afgelopen week. Ik ben weer helemaal in goede doen. Ik ben weer hele dagen actief om de mensen in de commune te helpen met allerlei dagelijks problemen. Daarnaast is het lesgeven peanuts geworden.

Afgelopen dinsdag ben ik afgereisd naar Thailand om mijn Visa wederom te verlengen. Omdat de bureausulletjes in cambodja mij geen nieuw visa wouden geven. Maar daar weten ze in cambodja heel goed raad mee. Hup in de auto naar Thailand, uitchecken en 10 minuten later weer Cambodja inlopen. Hoe gemakkelijk is het en hoe dom zijn de Cambodjanen op dat gebied. Het uitchecken duurde maar iets langer dan gedacht, haha. De jongens in het Hostel zeiden dat het zo gepeept was en dat we binnen 10 minuten weer in de auto zouden zitten. Nou u raad het al mooi niet dus. Een fikse rij voor het inchecken in Thailand. Maar daar heeft Michel toch helemaal geen zin in. Dus brutaal als ik ben ga ik gewoon vooraan staan, alsof ik een bekende Nederlander ben , ik werd geholpen en hup ik was in Thailand.

Eenmaal in Thailand even een ijsje eten op het dode gemak en 180 graden gedraaid en naar de grens van Cambodja. Bij het kantoortje van visa Cambodja zat Phea op mij te wachten. Michel kwam daar op zijn dode gemak aangewandeld met een ijsje in zijn hand. En voordat ik phea nog maar gedag had gezet, zat ik in een verhoor hokje. Ze wouden me zogenaamd helpen met mijn Visa omdat de heertjes dachten dat ik niet wist hoe alles in zijn werk ging. Natuurlijk tegen een grote vergoeding. Toen ik eenmaal in het cambodjaans vragen begon te beantwoorden, wist de man niet wat hem overkwam. Zijn gezicht trok chagerijnig weg, omdat hij wist dat hier niks uit te halen viel. Na een tiental minuten wachten kreeg ik mijn paspoort terug. Ik had een business visa aangekruisd. En jaar hoor wat krijg ik een touristen visa. Een tip voor allen mocht u ooit in cambodja komen. Doe net alsof je heel boos bent en u paspoort is binnen 5 minuten omgetoverd van touristen naar business visa voor dezelfde prijs. Sukkels!

De rest van de week in Chhuk heb ik weer enorm veel werk verzet met het bouwen van mijn huis. De bouwvakkers zijn zulke hard werkende mensen. Ze zijn ontzettend aardig en erg behulpzaam. Ze hebben allemaal alleen een korte broek aan en doen alles op teenslippers. Veiligheid dat kennen ze hier niet, als de arbo langs zou komen dan is elke Cambojaan flink de sjaak;) Ze klimmen en klouteren op het huis, gebruiken een hakbijl als hamer en elkaar als steunpilaar.

Waar we in Nederland een 6 maanden tot een jaar doen om 1 huis te bouwen. Knallen ze hier binnen 10 dagen een prachtig huis uit de grond. Afgelopen week ben ik bijna elke dag een paar uurtjes komen helpen. Ik denk dat ze morgen het huis zullen opleveren. Maandag zal ik gelijk een kijkje gaan nemen om het eindresultaat vast aanschouwen en vast te leggen op camera.

Inmiddels heb ik ook een bordje gemaakt voor de familie. Samen met Lahm en Lea hebben we een prachtig uithangbord gemaakt voor het nieuwe huis. Donated by Michel & Friends

Maandag komt er ook een Nederlands stel mee. Ze gaan samen een waterput doneren aan mijn familie. Een fantastisch gebaar. Maandagochtend 7 uur begint de bouw, als vanzelfsprekend inmiddels neem ik een deel van de bouw op me.

Ook wil ik grote dank uitspreken richting een aantal bar/kroegen uit Leeuwarden voor de prachtige Donaties.

Cafe de Rus heel erg bedankt voor jullie inzet. Zodra ik terug ben dan kom ik een bakje halen en zullen alle foto's en verhalen de tafel passeren.

Ook de Doelesteeg in Leeuwarden heeft zich hard ingezet voor de mensen in Cambodja. Cafe de Ouwe Stoep en Bar Sybs hebben samen een prachtig donatie gerealiseerd, De donatie is onderweg. Alvast hartelijk dank, met name Ferdinand Klugt en Gerrit van der Meulen, namens alle mensen hier.

Het lesgeven is een beetje bijzaak geworden maar niet minder belangrijk. Ik merk dat de kinderen kleine stapjes maken. Ookal zijn het kleine stapjes, het geeft veel voldoening om te zien dat je inzet een beetje beloond wordt. Voor de oudere klassen doen het erg goed. Hoewel de opkomst van de klassen wat lager is, omdat het afgelopen week flink geregend heeft en kinderen assisteren in het rijstveld. De oudste klas is nog steeds een genot om les te geven. Afgelopen week hebben we uitgebreid gepraat over hele uiteenlopende onderwerpen. Zo kwamen alcohol, roken en hygiene aan bod. Het engels spreken gaat steeds beter, hoewel ze nog wel veel foutjes maken in grammatica.

Inmiddels hebben jullie kunnen merken dat ik me behoorlijk thuis ben gaan voelen hier. Ik ben me enorm gaan hechten aan Lahm en Lea de weeskinderen. Voorlopig hoef ik nog niet aan afscheid nemen te denken, mijn visa verloopt nu eind augustus. Ik neig zwaar om nog 1maal te verlengen om mijn verjaardag hier te vieren. Daarna is het toch echt tijd om door te trekken. Laos als eerste bestemming.

Aan de andere hand begin ik Nederland wel een beetje te missen, dat is goed nieuws voor iedereen. Ik heb afgelopen weekenden veel contact gehad met vrienden. Een goed gevoel om te horen dat ze me nog niet vergeten zijn. De bankrekening gaat ook gestaag naar beneden. Het tijd gaat zo ongelofelijk snel hier, voor je het weet zit ik weer in Nederland, maar hoe lang dat duurt weet niemand;)

Ik upload ook gelijk een hele hoop foto's van afgelopen week. Jullie krijgen dan gelijk een mooi beeld van de bouwwerkzaamheden, de familie waarvoor ik mij inzet.

Dat jullie massaal blijven reageren doet mij enorm deugd. Keep up the good work.

Dikke Kus Mies