Lieve Allemaal,

Het is alweer een 2 weken geleden dat ik voor het laatst het geupdated. Er is in die tijd weer ontzettend veel gebeurd.

Momenteel in Chhuk is het weer als vanouds. Michel is weer topfit en kan weer optimaal genieten en zich inzetten voor de commune.

Even terug naar een week of 2 geleden. Ons oranje in de WK finale. Wat een debakel, we verliezen na 114 minuten spelen van Spanje. Overgens geheel terecht dus dat verzachte de pijn een beetje. Maar om bij dit verlies stil te staan is helaas geen tijd.

Speciaal voor de wedstrijd waren een aantal leraren overgekomen uit Chhuk naar de grote stad om de wedstrijd te volgen. Ook het weeskindje Lea was meegekomen naar de grote stad. Toen ik ze zag in het Hostel Baca Villa viel mijn mond open van verbazing. Ontzettend leuk dat ze met Jan waren meegekomen om de wedstrijd samen te kijken. Maar als ze dan onder de wedstrijd allemaal in slaap vallen dan schiet het niet echt op he. Dus nog voor de tweede helft waren ze allemaal al weer in bed beland. Inmiddels half 3 snachts, daar kwam ons kleine lea aan met de slaap nog in zijn ogen, en heel lief vragend of het al begonnen was.

De voglende morgen heb ik Lea meegenomen naar het zwembad even verderop in de straat. Hij geloofde zijn ogen niet en sprong direct in het water zonder dat ik ook maar wist of hij kon zwemmen of niet. Lea heeft nog nooit een zwembad gezien of ook maar iets wat er ook maar op lijkt. Lea zwemt als een hond die een bal ophaalt vanuit het water. Natuurlijk was hij niet weg te slaan uit het zwembad.

Dit weblog is bedoeld om jullie uitgebreid op de hoogte te houden van mijn bevindingen in Cambodja en de rest van Azie. Dat doe ik dus ook. Ik was nog steeds aan de diarree en het werd erger en erger. Tot vorige week dinsdag ik smiddags ook koorts kreeg. 39.6 graden, gloeiend heet afgewisseld met koude rillingen alsof ik op de noordpol was. Inmiddels maar in bed gekropen met een flesje met water, hopen op betere tijden. Die kwamen er niet, nog dezelfde avond werd ik opgepikt door iemand van het Hostel en lag ik binnen mum van tijd in een klein kliniekje aan een infuus. Inmiddels had de zuster bloed afgenomen en een infuus tegen uitdroging aangelegd. Ik heb de nacht in het kleine ziekenhuisje gespendeerd en na een nacht volgepompt te zijn met medicijnen mocht ik de volgende ochtend weer naar huis. Ik was al een stuk opgeknapt. Tegen 3en kon ik mijn testresultaten ophalen en Michel bleek een bacterieinfectie te hebben. De Coli bacterie wel te verstaan. Dit is de meest voorkomende bacterie in Cambodja en omstreken en zit vooral in water.

De rest van de week heb ik hersteld in Baca Villa. Om vrijdags even terug te keren naar Chhuk omdat ik me inmiddels behoorlijk verveelde.

Nu een week verder ben ik weer helemaal gezond, ik heb geen diarree meer, geen infecties, geen hoofdpijn. Kerngezond dus. Afgelopen week is er weer vanalles gebeurd in Chhuk Village. Het les geven bevalt me beter en beter en de kinderen doen het erg goed. Je kunt al wel merken dat ik alweer bijna 6 weken hier ben. Mensen zien mij echt als een local, ik wordt begroet door iedereen (Hello, Michael). Mijn Cambodjaans gaat met sprongen vooruit. Zo kan ik nu een klein gesprekje voeren, tellen tot 30. En op zun cambodjaans ouwehoeren.

Inmiddels ben ik naast het les geven druk bezig met bouwen van een huis. Ik doneer samen met hulp van vrienden, familie en collega's een huis aan een familie ver weg in de rijstvelden. De gezin bestaat uit een moeder met 7 kinderen. De oudste jongen is 16 en de jongste is een meisje van 1. Het oude huis staat echt op instorten, en afgelopen week heeft het weer flink geregend en gestormd. Aankomende week ga ik me dus druk inzetten om dit huis van top tot teen te bouwen. Afgelopen vrijdag ben ik voor het laatst in het rijstveld geweest. Het huis bevindt zich op zon uur rijden van ons dorp. Dus echt in de middle of nowhere.

Het bouwen van een huis is een hele onderneming hier. Er zijn een zestal mannen bereid gevonden om huis te maken. Deze mannen komen uit een dorp naast mijn dorp. Het zijn drie oudere mannen en drie leerlingen, jongens van mijn leeftijd. Het is ver weg dus ze blijven de gehele periode in het rijstveld slapen bij de familie, totdat het huis klaar is. Bezine kosten voor elke dag op en neer zijn te duur. Dus ze hangen een hangmatje in de boom en slapen op de bouwplaats. Aankomende week zal ik voor 1 dag hetzelfde doen en me ook opofferen om 1 nacht in de open lucht te gaan slapen.

De moeder van de familie is afgelopen vrijdag naar een soort van waarzegster geweest om te vragen wanneer de beste dag is om een offer te brengen. Een ritueel wat men allemaal hier doet voordat men een huis bouwt, er iemand is overleden enz. Zo werd haar verteld dat maandag een goede dag is omdat dan ook een soort feestdag is voor alle monken. Het feest van de bloemen vindt morgen (zondag) en maandag plaats.

Dus ik ga morgenvroeg (05.00) terug naar Chhuk om de ceremonie bij te wonen met alle monken. Omdat ik leraar ben van de monken ben ik uitgenodigd om met mijn klas mee te doen aan dit ritueel. Ik ben erg benieuwd. Maandag is het bloemendag voor alle normale mensen.

Maandag ga ik ook terug naar de rijstvelden om samen met de familie waar ik het huis voor bouw een offer te brengen. Er wordt een varkenshoofd aan een boom gebonden en hier wordt voor gebeden, in voorspoed voor een goed huis en veiligheid voor de hele familie.

Daarna kan daadwerkelijk gestart worden met het bouwen van het huis. Inmiddels is al het hout gevonden, gehakt en bewerkt.

Naast het bouwen van een huis heb ik afgelopen week een shop getimmerd met een aantal lokale mensen. Voor de Opa in het dorp naast ons. Een kleine fietsenreparatie plaats als gevolg. In Baca Villa had ik al een oude gereedsschapskist op de kop getrommeld en deze gevuld met allerlei tools voor fietsenreparatie. Omdat mijn vader vroeg altijd zon klein werkplaatsje had snuffelde ik daar wel eens rond. En inmiddels weet ik zelf ook een beetje hoe je een fietsje maakt, dus de tools waren snel gevonden in de opslag van Baca Villa.

Met een volle kist terug naar Chhuk, inmiddels heeft de grandfather al een aantal reparaties gedaan en kan nu zijn eigen centjes verdienen. Afgelopen week heb ik een uithangbord gemaakt voor zijn werkplaats.Op het bord staat in Khmer: Bike Repair donated by Tara & Michel. Inmiddels heeft hij van zijn eerste centjes een aantal oude fietsbanden kunnen kopen. Dus met een aantal weken heeft de beste man een van de beste lopende fietsenzaken van de wijde omtrek (hopen we dan maar) Hij is iniedegeval op de goede weg.

Verder heb ik een aantal kleine dingen gemaakt in en om de school. Zo heb ik wat voetbal goals getimmerd ala vroeger. De boys die altijd kwamen voetballen aan de Zuiderzeestraatweg weten precies hoe de doeltjes eruit zien en wat ik bedoel. Wat hebben we daar een tijd aan versleten. Verder heb ik een basketbal veldje gemaakt. De baskets van twee oude emmers en ergens in de stad een oude basketbal opgetrommeld. Verder is er nu ook een werkende computer op accu en een volleybal net. Let the games begin!

Ik ben gister aangekomen in Siem Reap, maar Jan is in Takeo dat ligt aan de andere kant van Cambodja. De kamer waar mijn backpack in staat zit dus op slot. Dus ik heb alleen vieze kleren en lege camera en mijn dagboekje. Dus het uploaden van foto's laat nog even een weekje op zich wachten. Volgende week dus een uitgebreide foto update van alle traditiefeesten en huis in opbouw.

Ik zal enkel wat foto's plaatsen van het weekend van de WK Finale.

Wordt niet ongerust, ik had al een aantal mensen op de hoogte gebracht van mijn ziekenhuis bezoek. Momenteel ben ik weer helemaal de oude. Ik heb geen infecties, koorts, onstoken oog of wat dan ook.

Als laatste ga ik proberen om mijn Visa voor cambodja nog met 1 maand te verlengen. Ik heb het ontzettend naar mijn zin hier. Ook omdat ik op het moment een huis doneer en aan het bouwen ben wil ik nog even iets langer blijven. Ik heb inmiddels begrepen dat ik geen touristenvisa meer kan krijgen. Maar een andere oplossing is denk ik snel gevonden. Misschien in de Auto richting Thailand (3 uur rijden) de grens oversteken en weer terug richting Cambodja. Het gaat allemaal zo makkelijk hier. Dus verlengen zal niet zon heel groot probleem worden hoop ik tenminste.

Ik hoop dat de zomer in Nederland een beetje bevalt. Ik heb al verscheidende vakantieplannen gehoord. Het is hier momenteel nog steeds zo tussen de 30 en 40 graden, de regen is naderend hoor ik van diverse kanten.

Een hele grote vakantiegroet aan jullie allen, geniet ervan.

Dikke Kus Mies