Lieve allemaal,

Daar waren we weer. Inmiddels bevindt ik me alweer in Laos, Noord Laos om precies te zijn. Sinds ik vertrokken ben uit Siem Reap vliegt de tijd weer. Het is inmiddels alweer eind September en de afgelopen weken heb ik weer hele mooie dingen van deze aardbol van dichtbij mogen bekijken.

Om deze weblog zo up to date mogelijk te houden maken we even een sprong terug in de tijd. Mijn laatste week in Siem Reap en Chhuk Village. Ik heb met een dikke traan afscheid genomen van alle kids. Voordat ik begon met vrijwilligerswerk, had ik me niet bedacht dat ik zoveel waarde zou gaan hechten aan alle kinderen.

Ik voel me dan ook een bevoorrecht mens dat ik in deze 3,5 maand heb mogen leven, werken en plezier maken met al deze kinderen. De kinderen hebben een speciaal plaatsje gekregen in mijn hart.

In mijn laatste weekend in Baca Villa heb ik met Teacher Von de Angkor Wat tempels bezocht. Zoals jullie inmiddels weten is Michel niet echt een cultuurbarbaar, maar deze tempels zijn wel indrukwekkend. Na een uur of 8 slenteren heb je het ook wel gezien dus tijd om terug te keren naar het hostel. Maar niet voordat er natuurlijk nog even gespeeld moest worden met de lokale aapjes. Middenin het tempelcomplex leven een aantal wilde aapjes, deze aapjes klimmen en klouteren bovenop je alsof je weer voor even in de Apenheul bent.

Over tot de orde van de dag. Backpacken!

Na zon 3n halve maand geen backpackers of enigsinds wat daar op lijkt gezien te hebben, dacht ik dat het lastig zou zijn om de draad weer op te pakken. Vanuit Siem Reap had ik een bus ticket geboekt richting Kratie (Noord Cambodja). Ik zat nog geen 5 minuten in het krappe busje en het backpacker flow was alweer aanwezig. In het busje zaten weer een dozijn aan nationaliteiten en ik belandde in Kratie met 2 Fransen en 2 Engelsen.

Kratie is klein, rustig dorpje in Noord Cambodja. Voor veel reizigers is dit de verbinding tussen Laos en Cambodja, zo ook voor mij. In Kratie zelf valt vrij weinig te beleven, dus we hebben met zun 5'en 4 motorbikes op de kop getikt om de omgeving te verkennen. Uiteindelijk belandde we bij een kleine pier met allemaal kleine vissersbootjes. Met deze bootjes kun je het water op om Dolfijnen te spotten, jawel Dolfijnen!

In de Mekong Rivier ter hoogte van Kratie leven nog zon 60tal wilde dolfijnen. Het is niet de dolfijn zoals wij hem kennen, maar deze heeft een platte neus. Eenmaal op het water waren ze al snel gevonden. Het is een prachtig gezicht zodra ze boven komen met zun 5 of 6en tegelijk. Foto's maken was wat lastig omdat de Dolfijnen niet zoiets kennen als poseren voor de camera:(

De volgende dag was het tijd om Cambodja na meer dan 4 maanden te verlaten. Laos als volgende bestemming. Omdat ik mijn visa al had geregeld in Siem Reap was de grensovergang Appeltje Eitje. Zou je denken tenminste, meneer de controleur verzocht mij vriendelijk doch wel dringend nog even 20 dollar neer te tikken voor de benodigde stempeltjes. Maar daar gaan wij niet aan mee werken, dus als een Hollandse boer stug volhoudend nadat zelfs de buschaffeur chagerijnig was geworden omdat deze enige hollandse knul weer problemen veroorzaakte, kreeg ik alsnog de stempeltjes voor 2 dollar.

Op naar DonDet. DonDet is een klein eilandje in het Zuiden van Laos, wat behoort tot de eilandengroep 4000 islands. De 2 Engelsen waren achter gebleven in Cambodja en ik was overgebleven met het Franse koppel Jeff en Aurrelee.

DonDet is heerlijk rustig, de mensen zijn vriendelijk. Al met al een prima locatie om een paar dagen door te brengen. Zo had ik op DonDet is eigen bungalow met uitzicht op de bergen en het prachtige water landschap. Zo hebben we DonDet een fietstocht gemaakt naar een ander eiland met prachtige waterval, gewerkt met lokale kids in het rijstveld en heerlijk lokaal lekkernijen gegeten in een van de vele kleine restaurantjes.

Na DonDet zijn we doorgereisd naar Pakse. In Pakse is vrij weinig te beleven maar het Bolaven Plateau is zeer intressant. Samen met Jeff, Aurelee, Michael (Engelsman) hebben we een tweedaagse motorbike trip gemaakt naar het Bolaven Plateau. De eerste dag hebben we oa. korte stops gemaakt bij enkele watervallen en een dorpje waar een orginele laos stam woont. We eindigden de dag bij een fantastische mooie waterval genaamd Tad Lo. Bij Tad Lo sliepen we in houten bamboo hutjes direct aan de voet van de waterval. Een betere en mooie slaapplaats is niet wensbaar.

Toen we de waterval van dichtbij gingen bekijken stuiten we op een niet onaangename verrassing. Inmiddels waren we door de BoesBoes geklauterd naar een rustiger stuk van de rivier, waar we heerlijk een duik konden nemen in het koude water. We lagen nog geen 5 minuten in het water of er kwamen een 5tal lokale kids polshoogte nemen van de gang van zaken. Schuchter als ze waren verdwenen ze weer in de jungle. Om nog geen 2 minuten later terug te keren met alle vriendjes en vriendinnetjes. Een prachtig gezicht zoals alle kinderen uit het bos marcheren op de situatie te verkennen. Maar daar bleef het niet bij, toen het eerste kindje zich niet bedacht en in het water sprong was het meteen chaos. 40 kinderen storten zich in het water voor een namiddagse zwempartij. Omdat de zwempartij een hels kabaal maakte stond binnen de kortste keren het halve dorp op de rivieroever.

Toen we weer allemaal opgedroogd waren vroegen alle kids om pennen, eten enz. Maar omdat we niks bij ons hadden, waren de kinderen nogal teleurgesteld. Toen vond ik ergens onderin mijn rugzak nog een zakje met vitaminepoeder. Dit deel je op de ouderwetse manier, vinger natmaken en in het zakje dippen.

De volgende dag Tad Lo in de ochtend kwamen we bij toeval eigenlijk terecht bij een resort (we wouden eigenlijk de waterval wat beter bekijken) In de tuin van het resort stonden 3 inmens grote olifanten. Ik had nog nooit een echte olifant van dichtbij gezien, wat zijn die beesten Groot!!!

In het resort kwamen we aan de praat met een Fransman deze vertelde ons dat we wel een ritje op deze olifanten konden maken. De olifanten zijn gered van stroopers en leven nu in het resort. Olifantje rijden is wel even wat anders als paard rijden.Vergeleken met paarden zijn olifanten zo traag als dikke stront.Ons gids nam ons met de olfianten mee door de bergen waar we de watervallen nog beter konden bekijken.

Inmiddels kennen jullie Michel al wel een beetje, dus wie niet waagt wie niet wint. Een simpele vraag was voldoende om zelf dat inmense beest te besturen. Je zit als het ware achter zijn oren, en een klein schopje achter zijn oor is voldoende om hem te sturen naar links en rechts. Stoppen en Gaan is simpelweg niks meer en niks minder dan 2 woorden in Lao taal. Het is net een grote afstandbediening. Heel gaaf om zon groot beest te zitten, maar hoe cool om er een te berijden.

Vanuit Pakse hebben we de nachtbus gepakt richting Vientiane. De hoofdstad van Laos. Vientiane is in Noord Laos. Persoonlijk vindt ik Vientiane een lelijk, stinkende oude stad. We zijn hier dan ook maar 1 nachtje gebleven. Tijdens ons bezoek in Vientiane hebben we nog wel genoten van een echte Massage Lao. Een ouderwetse Lao massage afgeblust met een lokale saunabeurt. Daar fleurt een mens wel vanop.

Vanochtend zijn we doorgereisd richting VangVieng. Het lijkt wel een studentenstad hier. Overal waar je kijkt zie je backpackers. VangVieng staat bekend om 1 ding en dat ik het Tuben. Dat wil zeggen op een versleten autoband de rivier op om aan te meren bij verschillende barretjes. Het schijnt een fenomeen te zijn wat ik morgen zelf ga ondervinden!

Na VangVieng maak ik een laatste stop in Luang Prabang en dan zit Laos er alweer op. Vervolgens steek ik over naar Noord Thailand om nog wat meer met olifantjes te spelen. Dan daal ik af naar de eilanden in het Zuiden om mijn duikbrufet te halen op Kho Tao.

Dan eindig ik op de Full Moon Party op Kho Pagnan en dan kunnen jullie mij weer in jullie armen sluiten.

Maar voor nu Tubing!

Sabadee LaLa

Mies