Lieve Allemaal,

Jawelllll we hebben gewonnen!!! Jeuuuj Nederland heeft haar eerste overwinning gehaald.

Dag lieve kijkbuiskinderen. Mijn laatste verslag dateert alweer van een week geleden hoog tijd voor een update.

Inmiddels ben ik weer in hetzelfde internetcafe als een week geleden in Phnom Penh. De week is weer zo vlug gegaan, en ik heb weer allemaal leuke dingen beleefd.

Afgelopen week heb ik doorgebracht in het prachtige Sihanoukville, in het zuiden van Cambodja. Ik kwam als eerste aan in S'ville, mijn reisgenoten kwamen later die dag en de volgende dag. Padvinder Michel ging dus alvast maar even alles onderzoeken. Om later verslag te kunnen leggen van alle hotspots.

S'ville is een klein rustig dorpje aan de zuidkust van Cambodja. Geen scheurende tuktuk's en toeterende brommers. Heerlijk, eindelijk RUST! Om er zeker van te zijn dat al mijn travel friends in hetzelfde Hostel te bezorgen was al snel het idee geboren om een echt sign bord te maken. Met al mijn creatieve ingevingen kwam er een prachtig bord tot stand

'Miles i'm on the Beach (GST Guesthouse) Greetz Dutchie

Dutchie is sinds mijn aankomst in Vietnam mijn derde bijnaam geworden. Na Mies, Bird hebben we nu dus ook Dutchie ;)

Terwijl ik heerlijk lag te genieten op het strand arriveerden Miles en Dan enkele uren later op het strand. Miles kwam aanlopen met het sign bord in zijn hand zijn eerste woorden waren 'Your good dutchie'!

Vanaf dag 1 zat de stemming er goed in! De volgende dag arriveerde ook Ruth en Lucy. Miles had op zijn beurt het bordjes idee vrij snel gejat en lootste Ruth en Lucy naar ons Guesthouse.

Onze groep werd als snel uitgebreid met bekende gezichten uit het kamp Dan. Bij het avond diner waren Quest (Amerikaan) Steff en Jenn (Engels) Ammie en Lottie (Engels) en Dice (Holland) al snel geintroduceerd.

In Cambodja begon het Fenomeen World Cup voetbal netzo als bij jullie in Nederland op 11 Juni, alleen 5 uurtjes later. Al snel was Bar Angelo's gebombadeerd tot stamkroeg om alle wedstrijden op groot scherm te volgen. Bareigenaar Tim was gelijk onze beste vriend. De rest van de week waren we er niet weg te slaan. De bedden kwamen nog net niet uit de kast om de late wedstrijden te kijken. De laatste wedstrijd op elke speeldag is om 01.30 s'nachts dus dat is een lange zit elke dag.

Omdat 75% van de backpackers in S'ville bestaat uit Engelsen, was Michel al vrij snel verplicht om de buren aan te moedigen. Een volgepakt Angelo's als gevolg met ong 80 knotsgekke engelsen en Michel. En zo geschiedde na 4 minuten was het al zover, de tent ontplofte toen Engeland scoorde. Maar ja zo hard als Engelsen kunnen juichen zo stil zijn ze als de keeper een blunder maakt:P

Onder de wedstrijd van Engeland kreeg Michel wat last van zijn linkervoet. De pijn kwam steeds meer opzetten en een voetinfectie was geboren. De volgende dag nog maar even aangekeken, maar de zwelling en de pijn werd steeds erger. Volgens Papa Miles was het maar even verstandig om de volgende dag langs de pharmacy te gaan.

Inmiddels 14 Juni vroeg in de ochtend. Michel met een half been achterop de motorbike naar de dokter. 10 minuten later en 8 dollar lichter, kwam ik naar buiten met een halve vitrinekast aan zalfjes en pilletjes.

Nu na 3 dagen aan de antibiotica gaat het al een stuk beter. De wond is mooi schoon en lopen gaat weer als vanouds. Geen zorgen dus!

Terug naar 14 juni de dag van ons Oranje. Omdat Michel slecht te been is door zijn voetinfectie betekend dat niet dat de wedstrijd met minder beleving gevolgd zal gaan worden. De dag werd rustig uitgezeten op het strand. En ja letterlijk uitgezeten op het strand, ik kon vrijwel niks anders. Alle paserende Nederlanders werden opgetrommeld om zich te verzamelen bij Angelo's.

Een uur voor de wedstrijd werd Michel keurig gebodypaint door Ammie en Lottie. Daarna werden alle anderen vakkundig beschilderd met de nederlandse vlag. De wedstrijd kon beginnen!

Een half uur voor de wedstrijd 18.00 lokale tijd stroomde angelo's mooi vol met allemaal Nederlanders. Waar ze allemaal vandaan kwamen geen idee, maar precies om 18.30 waren er een man of 30 opgetrommeld om de wedstrijd te volgen.

U hebt allen de wedstrijd kunnen zien. Het resultaat hoef ik niet meer te benoemen. Maar S'ville was voor anderhalf uur even oranje gekleurd. De overwinning werd s'avonds nog even uitgebreid gevierd op het strand. Dus maak je niet druk, het wk wordt ook hier in cambodja op de voet gevolgd.

De volgende ochtend ben ik weer vertrokken richting Phnom Penh om mijn broer Marc en zijn Vriendin Sanne te ontmoeten. Om 18.00 kwam ik aan in mijn oude Hostel, King guesthouse en daar stond al groot op de muur geplakt Marc Plender room 301. Toen Marc en Sanne kwamen aanlopen gaf dat gelijk een heerlijk gevoel. Bekende gezichten, familie. Na een warme knuffel zijn we lekker uit eten gegaan. We hebben uitgebreid bijgekletst over de afgelopen weken en alle foto's zijn doorgenomen.

Vandaag ben ik met Marc en Sanne wederom op de Big tour geweest. Killing Fields, S21 en Royal Palace. Het was een beetje saai maar dat hebben we natuurlijk over mijn lieve Bruder.

Het hoogtepunt van de dag was toch echt wel dat we naar de Shooting Range zijn geweest en daar heeft Michel een AK-47 geschoten. Het geeft wel eenkick maar gelijk ook een raar gevoel, omdat we daarna naar de Killing Fields gingen. Misschien niet gepast maar deze once of a lifetime changes moet je benutten.

Ook niet geheel onbelangrijk om te vermelden, ik heb geheel vrijwillig Marc en Sanne de laatste 500 meter richting de killing fields gereden op een heuze TukTuk. De TukTuk meneer kon het wel waarderen en nam netjes plaats achterin! Ik ben vanaf vandaag dus ook in te huren als persoonlijk chauffeur. Dus Nanno als je een dagje niet kan, schroom niet om te bellen.

We zijn net terug van een lange dag cultuur snuiven. Morgenvroeg verlaten Marc en Sanne mij alweer. Zij vliegen morgenochtend richting Zuid Thailand om hun laatste 2 weekjes vakantie door te brengen. Bij deze wens is hun heel veel plezier.

Deze korte bijeenkomst heeft mij heel erg goed gedaan. Het koste even wat moeite om alles voor elkaar te krijgen maar het was het dubbel en dwars waard.

Michel blijft nog één dagje plakken en zal dan de oversteek maken richting Siem Reap. Vrijdag wordt ik opgepikt door CDO om te beginnen met mijn Vrijwilligersproject. In de weekenden verblijf ik in Baca Villa, dat is een guesthouse in Siem Reap. Doordeweeks zal ik de grote stad verlaten om mij te richten op dit fantastische project. Ik weet nog niet zo goed wat ik ga doen en wat ik moet verwachten. Tara een Nederlandse vrijwilligster zal mij de eerste week wegwijs maken in Chukk.

Morgen zal ik een uitgebreide foto update doen van mijn avonturen in S'ville en mijn dagtrip mijn broer Marc. (Update) inmiddels heb ik een foto update gedaan, ook heb ik een aantal video's gepost onder het kopje video's.

In de komende weken zal ik in Siem Reap ook een bezoek gaan brengen aan de prachtige tempels van Angkor Wat. Ik verwacht ongeveer 7 weken in Siem Reap te verblijven dus mijn volgende updates zullen verzorgt worden vanuit deze locatie.

Ik ga nu lekker genieten van een heerlijk avonddiner met mijn Marc en Sanne.

Tot snel!

Dikke Kus Michel