Lieve Allemaal,

Allereerst bedankt voor de ontzettend vele reacties omtrent mijn verjaardag.Dat zal vast betekenen dat jullie mij nog niet vergeten zijn.

Vorig weekend was het dan zover, mijn verjaardag. Lang naar uitgekeken maar zonder twijfel de meest speciale dag van mijn reis. Een verjaardag in Cambodja is niet zon hele happening als bij ons in Nederland. Voor elke Cambodjaan is het een doodnormale dag waarop netzo als alle 364 dagen van het jaar, hard gewerkt wordt.

Alle mensen in Baca Villa en Chhuk waren daarom ook blijf verrast toen Michel op Nederlandse wijze zijn verjaardag vierde. Dat betekent taart, koffie, ballonnen en muziek.

Zaterdagavond28 augustus ben ik met een aantal werknemers van Baca Villa richting het centrum van Siem Reap gegaan om daar mijn verjaardag alvast te beklinken met een biertje.

Zondag was het tijd voor taart en koffie. In Nederland hop je even snel naar de bakker of de Hema voor een lekker stuk appelgebak. Maar in Cambodja is het een aardig karwei om een stukje taart te scoren. Na een halve stadsrit kwam Michel terug met een taartje met de afmetingen van pak Melk. Gelukkig bracht een bus slagroom uitkomst, zo leek het kleine stukje taart een stuk groter. Cambodjanen kunnen naast vlug taart eten ook goed gooien met taart. Al snel was Baca Villa omgetoverd in een slagroom paradijs om je vingers bij af te likken.

Zoals bij elke verjaardag krijgt de jarige jop ook cadeaus. Maar daar zijn ze in Cambodja niet van op de hoogte. Na lang personeelsberaad kwam een Pheap met een prachtig cadeau op de proppen. Ik kreeg een ritje naar Angkor Wat om daar om bovenop de berg de zonsondergang te bekijken. Een heel lief gebaar!

Maandagochtend was het tijd om terug te keren naar Chhuk Village. De leraren hadden in het weekend alle kinderen op de hoogte gebracht van de ontwikkelingen omtrent mijn verjaardag. Toen ik Chhuk binnen kwam rijden was niet alleen de school prachtig versierd, ook de rest van het dorp had decoraties uit de kast gehaald.

Nadat alle dagelijkse formaliteiten erop zaten, zoals voedsel brengen en buurten bij de families was het toch echt nodig tijd voor de disco. Normaal gesproken vindt de disco plaats tegenover school en in de avonduren. Vandaag werd er een uitzondering gemaakt, de disco werd vakkundig opgebouwd op het schoolterrein.

Om en nabij half 3 liep ik naar school omdat ik het gedreun van de speakers al kon horen. Op het schoolplein stonden alle kinderen al op mij te wachten. De hele middag werd er gedanst, gezongen en gespeeld.

Ik had ook een kleine verrassing voor alle kinderen. Ik had in Siep Reap een paar grote zakken met lolly's op de kop getikt. Ook een grote can met Limonade werd uit een lokale shop gevist.

Bij het uitdelen van de lolly's en limonade zag ik al de stralende ogen en grote glimlachen op de gezichten van alle kids. Dit is waarschijnlijk het mooiste verjaardags cadeau wat ik ooit gekregen heb.

Om 17.00 begon het weer ascioaal hard te regenen waardoor de disco wegens wateroverlast stop werd gezet. Voor de kinderen het teken om eens goed te genieten van het waterballet. Buikschuivers en nieuw trics werden tot in detail geperfectioneert.

Na het waterballet had ik alle leraren uitgenodigd om van een lekker feestmaal te genieten afgetopt met een koud biertje. Lieve Loam heeft de hele middag in de keuken gestaan samen met de familie van teacher Von om de lokale overheerlijke specialiteit te vergaren. BoBoa, inmiddels ben ik behoorlijk verslaafd geraakt aan dit pracht spul. BoBoa is een soort samensmelting van de Nederlandse kippensoep en een bord met rijst. Dat bij elkaar en je krijgt BoBoa.

De rest van de week was weer al vanouds, lesgeven, buurten, kikkers vangen, vissen en bovenal genieten!

Dit weekend heb ik mijn paspoort terug gekregen van de shop waar ik hem had afgegeven een aantal weken terug. De stempeltjes voor een extra maand Cambodja (welke alweer bijna voorbij is), Laos en Thailand staan keurig bij geschreven.

Morgen zullen Loam en Lea saampjes richting Siem Reap komen om een dagje rond te zeulen met grote Broer Michel. We zullen oa. gaan zwemmen, brownies bakken, ice cream eten maar het belangrijkste een droom gaat in vervulling van zowel Loam als Lea, de smaak van een verse, dikke, vette PIZZA!

Komende week zal ik dan toch echt beginnen aan mijn laatste week in Chhuk. Na bijna 3 maanden hou ik het voor gezien. Met opgeheven hoofd en met een dikke traan zal ik vrijdag afsluiten in Chhuk. Deze kids hebben toch wel diepe indruk op Michel gemaakt en sluit dan ook niet uit dat ik hier nog vaker ga terug komen.

Volgend weekend zal ik dan ook maar een bezoek gaan brengen aan de tempels van Angkor Wat. Daarna vervolg ik mijn reis richting het Noorden van Cambodja om daar nog een kleine stop te maken in Kratie, om daar dolfijnen te spotten in de Mekong River.

Mijn volgende update zal dus waarschijnlijk plaats vinden vanuit Laos.

Voor de geintresseerden, ik heb een terug ticket geboekt voor 1 November. Voor een habbekrats vlieg ik terug richting Dusseldorf. Andere vluchten tot aan eind December waren aanzienlijk duurder dus weinig keus had ik niet echt.

Dikke Kus Michel